Aunque una semana es muy poco tiempo para visitar este país, para nosotros fue una excelente toma de contacto. En este post cuento como fue este corto pero interesante viaje, así como también algunas recomendaciones y gastos de la misma.
Río Danubio y Sava en Belgrado
Día 1: Oporto – Belgrado
Salimos de Oporto en el vuelo directo a Belgrado. En el momento de nuestro viaje (verano de 2025), había dos vuelos directos de Oporto a Belgrado a la semana. Llegamos a Belgrado ya a medianoche, en medio de una ola de calor donde se superaban los 30 grados a esa hora de la noche. Como habíamos reservado un taxi al hotel, fuimos directos al mismo.
Iglesia ortodoxa de San Sava
Día 2: Belgrado
Belgrado es una ciudad que merece un par de días para vela. En nuestro primer día en ella, fuimos a visitar lo que probablemente sea el edificio más hermoso de la ciudad: la iglesia ortodoxa de San Sava. También aprovechamos para visitar el Fuerte de Belgrado, donde hay hermosas vistas al Danubio y al Río Sava. Una de las cosas que más nos está sorprendiendo de Belgrado es que todo el transporte público es gratuito, ya sean los buses, tranvías o trolebuses.
Museo de Yugoslavia
Día 3: Belgrado
En el segundo día en esta ciudad visitamos el Museo de Ciencia y Tecnología, así otro de los imprescindibles en Belgrado: El Museo de Yugoslavia. En él, se puede ver el mausoleo de Tito, así como una enorme exposición con los distintos regalos que le dieron los diferentes líderes mundiales.
Río Danubio cerca de Donji Milanovac
Día 4 : Belgrado – Donji Milanovac
Pienso que dos días son suficientes para ver Belgrado, así que en nuestro tercer día en Serbia decidimos alquilar un coche en el aeropuerto y tomar rumbo al Danubio. Llegamos a la localidad de Donji Milanovac, donde reservamos un apartamento con vistas al Danubio, justo en la frontera con Rumanía.
Lepenski Vir
Día 5: Donji Milanovac
Desde Donji Milanovac, seguimos al lado del Danubio cara el norte para ver uno de los yacimientos arqueológicos más importantes de la prehistoria, Lepenski Vir, de la época entre mesolítico y neolítico, de unos 8000 años. También visitamos el Fuerte de Galubac, un imponente castillo a las orillas del Danubio.
Fuerte de Galubac
Día 6: Donji Milanovac
El día de hoy, continuamos por el Danubio pero de esta vez, cara el sur. Fuimos hasta la ciudad de Kladovo, para ver lo que queda de la antigua puente romana de Trajano, que cruzaba el Danubio hasta Severin (hoy en Rumanía).
Estatua de Decéfalo en el Danubio
A poca distancia, está el templo, también romano, de Diana, del que sólo quedan ruinas. De vuelta a Donji Milanovac, se puede ver en la otra orilla del Danubio la enorme estatua del Rey Dacio Decéfalo, una de las mejores vistas del lugar.
Asentamento romano de Viminacium
Día 7: Donji Milanovac – Surcin
Dejamos Donji Milanovac para ir a Surcin, una ciudad cerca del aeropuerto de Belgrado. Aprovechamos el camino hasta Surcin para visitar, primero, el asentamiento romano de Viminacium, y después, la Torre Avala, con espectaculares vistas a los alrededores de Belgrado.
Torre Avala
Día 8: Surcin – Oporto
En el último día en Serbia, poco más que devolver el coche de alquiler y volver para el aeropuerto. En unas tres horas, con un vuelo directo, estábamos de vuelta en Oporto
En coche por Serbia
Gastos
A continuación, comparto aquí los alojamientos, algunos gastos y el coste final del viaje, que incluye absolutamente todo (billete de avión, alojamientos, comida, entradas, coche de alquiler,…) para dos adultos y un niño de 7 años.
Apartamento en Donji Milanovac
Alojamientos:
Central Point Belgrado (Belgrado): 142,47€ 3 noches (47,49€ noche)
Cena (Pizzeria Ramazzotti, Surcin): 3580 DN (30,43€)
Gasto total del viaje, 2372,15€ en 8 días (790,72€ persona).
Así fue nuestro viaje a Serbia. Y, como es habitual en este blog, si tenéis alguna duda o si queréis dejar algún consejo más, no dudéis en escribir un comentario.
Ainda que unha semana é moi pouco tempo para visitar este país, para nós foi unha excelente toma de contacto. Neste post conto como foi esta curta mais interesante viaxe, así como tamén algunhas recomendacións e os gastos da mesma.
Río Danubio e Sava en Belgrado
Día 1: Porto – Belgrado
Saímos de Porto no voo directo a Belgrado. No momento da nosa viaxe (verán de 2025), había dous voos directos de Porto a Belgrado á semana. Chegamos a Belgrado xa á medianoite, en medio dunha onda de calor onde se superaban os 30 grados a esa hora da noite. Como tiñamos reservado un taxi ao hotel, xa fomos directos ao mesmo.
Igrexa ortodoxa de San Sava
Día 2: Belgrado
Belgrado é unha cidade que ben merece un par de días para vela. No noso primeiro día nela, fomos visitar o que probablemte sexa o edificio máis fermoso da cidade: a igrexa ortodoxa de San Sava. Tamén aproveitamos para visitar a parte do Forte de Belgrado, onde hai fermosas vistas ao Danubio e ao río Sava. Unha das cousas que máis nos está sorprendendo de Belgrado é que todo o transporte público é gratuito, xa sexan os buses, tranvías ou trolebuses.
Museo da Iugoslavia
Día 3: Belgrado
No segundo día nesta cidade visitamos o Museo de Ciencia e Tecnoloxía, así outro dos imprescindibles en Belgrado: O Museo de Iugoslavia. Nel, pódese ver o mausoleo de Tito, así coma unha enorme exposición cos distintos agasallos que lle deron os diferentes líderes mundiais.
Río Danubio preto de Donji Milanovac
Día 4 : Belgrado – Donji Milanovac
Penso que dous días son suficientes para ver Belgrado, así que no noso terceiro día en Serbia decidimos alugar un coche no aeroporto e tomar rumbo ao Danubio. Chegamos á localidade de Donji Milanovac, onde reservamos un apartamento con vistas ao Danubio, xusto na fronteira con Romanía.
Lepenski Vir
Día 5: Donji Milanovac
Desde Donji Milanovac, seguimos á beira do Danubio cara o norte para ver un dos xacementos arqueolóxicos máis importantes da prehistoria, Lepenski Vir, da época entre mesolítico e neolítico, duns 8000 anos. Tamén visitamos o Forte de Galubac, un imponente castelo ás beiras do Danubio.
Forte de Galubac
Día 6: Donji Milanovac
No día de hoxe, continuamos polo Danubio mais desta vez, cara o sur. Fomos ata a cidade de Kladovo, para ver o que queda da antiga ponte romana de Trajano, que cruzaba o Danubio ate Severin (hoxe en Romanía).
Estatua de Decéfalo no Danubio
A pouca distancia, está o templo, tamén romano, de Diana, do que só quedan ruinas. De volta a Donji Milanovac, pódese ver na outra beira do Danubio a enorme estatua do Rei Dacio Decéfalo, unha das mellores vistas do lugar.
Asentamento romano de Viminacium
Día 7: Donji Milanovac – Surcin
Deixamos Donji Milanovac para ir a Surcin, unha cidade preto do aeroporto de Belgrado. Aproveitamos o camiño ata Surcin para visitar, primeiro, o asentamento romano de Viminacium, e despois, a Torre Avala, con espectaculares vistas aos arredores de Belgrado.
Torre Avala
Día 8: Surcin – Porto
No último día en Serbia, pouco máis que devolver o coche de aluguer e voltar para o aeroporto. Nunhas tres horas, cun voo directo, estabamos de volta en Porto
En coche por Serbia
Gastos
A continuación, comparto aquí os aloxamentos, algúns gastos e o custe final da viaxe, tendo en conta que inclúe absolutamente todo (billete de avión, aloxamentos, comida, entradas, coche de aluguer,…) para dous adultos e un neno de 7 anos.
Apartamento en Donji Milanovac
Aloxamentos:
Central Point Belgrado (Belgrado): 142,47€ 3 noites (47,49€ noite)
Cea (Pizzeria Ramazzotti, Surcin): 3580 DN (30,43€)
Gasto total da viaxe, 2372,15€ en 8 días (790,72€ persoa).
Así foi a nosa viaxe a Serbia. E, como é habitual neste blogue, se tedes algunha dúbida ou se queredes deixar algún consello máis, non dubidedes en escribir un comentario.
Después del viaje a los Alpes suizos y franceses el verano pasado, este año decidimos repetir pasar las vacaciones en los Alpes, pero esta vez en la parte italiana. El viaje nos llevó en total de 36 días, donde hicimos 5.663 km y, como es habitual, comparto aquí comentando qué lugares visitamos, consejos y, finalmente, los gastos totales del viaje.
Parque Nacional Gran Paradiso (Italia)
Por el interior de Francia
Teniendo en cuenta la saturación turística que hay en la costa cantábrica en verano, decidimos ir, al igual que otros años, hasta Francia con solo una parada en un camping en el interior de Cantabria. Nuestro primer destino ya en territorio francés fue en la localidad de Urt, al lado del Río Adour, muy cerca de Baiona.
Rio Adour
Aparte de una ruta en bici por la orilla de este río, visitamos también la Abadía de Arthous. En su interior, en la Sla del Tesoro, están expuestos los caballos prehistóricos de Duruthy, de la época Magdaleniense.
Catedral de Albi
Continuando hacia el este, después de pasar Toulouse, paramos en el camping de Naucelle, donde ya estuvimos el año pasado en nuestra ruta a Suiza. Desde aquí, pasamos un día entero visitando la ciudad de Albi, con su catedral gótica construida en ladrillo. La catedral es una auténtica joya, con un impresionante coro separado con un jubé que hace que tenga el altar (con una excepcional representación del juicio final) en el lado oeste, donde generalmente las iglesias tienen su puerta principal. Otro imprescindible de Albi es el Museo de Tolouse Lautrec.
Gourges du Tarn
Nuestra siguiente parada en el interior de Francia fue en Florac, en pleno Parque Nacional de Cévennes, en el Macizo Central francés. Aquí hicimos en coche la ruta por las Gourges du Tarn, así como vimos buitres leonados en el Río Junte. Además, en el mismo parque nacional realizamos la Ruta de los Menhires y la cascada de Runes.
Ruta de los Menhires en el Parque Nacional de Cevennes
Los Alpes franceses y Turín
Después de otra jornada de viaje hacia el este llegamos por fin a los Alpes. Decidimos parar cerca de Gap, para así hacer una ruta de senderismo por el Parque Nacional des Écrins. La ruta que sale de la aldea de Prapic, no fue muy difícil, y nos lleva por hermosos paisajes alpinos.
Parque Nacional des Écrins
La siguiente etapa nos hace entrar en Italia, cruzando los Alpes por el Col de Montgenevre, después de pasar Briançon. Este puerto fue toda una prueba de fuerza para la mecánica al llevar la caravana, pero fue superado sin problema. Después, paramos tres noches en un camping a las afueras de Turín para conocer la ciudad.
Pista de Lingotto o Pista 500
Turín es un imprescindible para los que nos gusta el mundo de la automoción. Un día entero nos lleva visitar los museos relacionados con los coches: El Museo del Automóvil de Italia, el Centro histórico Fiat y la Pista de Lingotto (la pista de pruebas sobre el edificio de la antigua fábrica de Fiat). Turín tiene, además, un casco histórico que vale la pena, donde también está el que dicen Museo Egipcio más importante después del del Cairo.
Parque Nacional Gran Paradiso (Italia)
El Valle de Aosta y el Parque Nacional Gran Paradiso
Nuestra siguiente parada fue ya en los Alpes italianos, concretamente en el Val de Aosta, en el extremo noroeste del país. Aquí estuvimos una semana, en la que aprovechamos para hacer varias rutas de senderismo por los distintos valles de los alrededores.
Dentro del Parque Nacional de Gran Paradiso, hicimos tres rutas en tres valles distintos: Cogne, Rhemes y Valsavarenche. Las rutas estaban todas muy bien señalizadas, y recorrían impresionantes paisajes alpinos donde hasta pudimos ver y escuchar marmotas.
Skyway Monte Bianco
También aprovechamos para ir hasta Courmayeur, casi en la frontera con Francia, para subir en el Skyway Monte Bianco, un teleférico que nos lleva hasta el refugio de Pointe Helbronner, a 3462m de altitud, con espectaculares vistas al Mont Blanc y a gran parte de los Alpes Occidentales.
El Mont Blanc
La última excursión por esta zona de los Alpes fue una ruta por la cara norte del valle, cerca de la frontera con Suiza, en Breuil – Cervinia.
Breuil – Cervinia
Saliendo del Valle de Aosta, hicimos otra parada de un par de días de nuevo en el mismo camping cerca de la ciudad de Turín, para así visitar el Palacio de Venaria Reale (uno de los palacios residencia real de los Savoya), así como otra ruta por la cara sur del Parque Nacional Val Paradiso, por el Val de Azaria.
Venaria Reale
De vuelta por el interior de Francia
Después de casi 15 días en Italia, volvemos a Francia subiendo de nuevo por el Col de Montgenevre, aunque de esta vez, tras pasar Briançon, seguimos hacia Grenoble por el Col du Lautaret (2058m).
Col du Lautaret
Nuestra primera parada fue en la localidad de Vizille, donde ya estuvimos el año pasado, y desde donde este año hicimos una excursión hasta Chamrousse, en la alta montaña.
Chamrousse
Cruzando Francia cara el Oeste, llegamos hasta un camping cerca de la aldea de Orcival, conocida por su santuario románico. Aquí, en pleno Macizo Central francés, está la zona volcánica de la Auvernia. Vale la pena subir andando hasta el volcán más alto, el Puy de Dôme (también se puede subir en un tren turístico), desde donde hay espectaculares vistas a los volcanes. Otro volcán interesante es el de Lemptégy. Durante muchos años fue una explotación minera, y hoy puede visitarse su interior con otro tren turístico.
Volcanes de la auvernia desde Puy de Dôme
También recomiendo ir a dar un paseo a Clermont Ferrand, para ver los edificios de piedra volcánica de su casco antiguo, así como las catedrales gótica y románica. Además, también se puede visitar el Museo Michelin, con muchas curiosidades de esta conocida marca de neumáticos (y guías turísticas y mapas).
Clermont Ferrand
Después de otra tanda de kilómetros por el interior francés, llegamos a un sitio en el que ya estuvimos un par de veces pero no nos importa repetir: Les Eyzies
La Roque St Christophe
. Aquí, lleno de lugares y cuevas prehistóricas y de arte rupestre, volvemos visitar el Museo de la Prehistoria de Francia, así como la gruta de Bara-bahau y La Roque St Christophe. Los paisajes y las huellas prehistóricas valen la pena.
Picos de Europa
Una Parada en los Picos de Europa
Desde Les Eyzies, y después de una parada de nuevo en Urt, decidimos continuar por el Cantábrico hasta desviarnos a otra zona de montaña: los Picos de Europa. Después de cruzar el Desfiladero de la Hermida, llegamos al Valle de Camaleño, pasando cuatro noches en un camping cerca de Potes. Aquí hicimos varias rutas, como la del Hayedo de las Ilces, la Ruta Bajo Picos y la de El Cable a Fuente Dé por el Refugio de Áliva.
Fuente Dé (Picos de Europa)
Ya cerca de Galicia, continuamos de vuelta a casa haciendo una única parada en Barres, cerca de Ribadeo. Con esto finaliza nuestro viaje de 36 días y 5663 km hasta los Alpes. Otro viaje donde disfrutamos enormemente de la caravana y de la naturaleza.
Cámping en Florac (Francia)
Resumen de gastos
El total de gastos incluyendo absolutamente todo (combustible, comida, campings, entradas,…) para dos adultos y un niño de 7 años fue de 3973,91 euros en un viaje de 36 días.
Cámping en Vizille (Francia)
Campings (precio por día):
Molino de Cabuérniga (Cabuérniga, Cantabria): 46€
Camping Etche Zahar (Urt, Francia): 30,72€
Camping Le Lac de Bonnefon (Naucelle, Francia): 37,5€
Camping Le Val de Cévennes (Florac, Francia): 29,9€
Camping Domaine Napoleon (Gap, Francia): 33,12€
Camping Bella Torino (Pianezza, Italia): 45,3€
Camping Lazy Bee (Quart, Italia): 48,5€
Camping Bois de Carnage (Vizille, Francia): 41€
Camping de la Haute Sioule (Saint Bonnet pres Orcival, Francia): 36,2€
Camping La Riviere (Lees Eyzies, Francia): 25,9€
Camping La Ferme des 4 chenes (Urt, Francia): 55€
Camping La Viorna (Potes, Cantabria): 41€
Camping La Viña (Barres, Asturias): 28€
Alpes franceses
Hasta aquí el diario de viaje hasta los Alpes con caravana. Espero que os gustara y, como es habitual en este blog, si tenéis alguna duda, o si queréis dejar algún consejo más, no dudéis en escribir un comentario.
Despois da viaxe aos Alpes suízos e franceses no verán pasado, este ano decidimos repetir pasar as vacacións nos Alpes, mais desta vez na parte italiana. A viaxe levounos en total de 36 días, onde fixemos 5663 km e, como é habitual, comparto aquí comentando que lugares visitamos, consellos e, finalmente, os gastos totais da viaxe.
Parque Nacional Gran Paradiso (Italia)
Polo interior de Francia
Tendo en conta a saturación turística que hai na costa cantábrica no verán, decidimos ir, ao igual ca outros anos, até Francia con só unha parada nun camping no interior de Cantabria. O noso primeiro destino xa en territorio francés foi na localidade de Urt, á beira do Río Adour, moi preto de Baiona.
Rio Adour
Aparte dunha ruta en bici pola beira deste río, visitamos tamén a Abadía de Arthous. No seu interior, na Sá do Tesouro, están expostos os cabalos prehistóricos de Duruthy, da época Magdaleniense.
Catedral de Albi
Continuando cara o leste, despois de pasar Toulouse, paramos no cámping de Naucelle, onde xa estivemos o ano pasado na nosa ruta cara Suíza. Desde aquí, pasamos un día enteiro visitando a cidade de Albi, coa súa catedral gótica construída en ladrillo. A catedral é unha auténtica xoia, cun impresionante coro separado cun «jubé» que fai que teña o altar (cunha excepcional representación do xuízo final) no lado oeste, onde xeralmente as igrexas teñen a súa porta principal. Outro imprescindible de Albi é o Museo de Tolouse Lautrec.
Gourges du Tarn
A nosa seguinte parada no interior de Francia foi en Florac, en pleno Parque Nacional de Cévennes, no Macizo Central francés. Aquí fixemos en coche a ruta polas Gourges du Tarn, así como vimos boitres leonados no Río Junte. Ademais, no mesmo parque nacional realizamos a Ruta dos Menhires e a fervenza de Runes.
Ruta dos Menhires no Parque Nacional de Cevennes
Os Alpes franceses e Turín
Despois de outra xornada de viaxe cara o leste chegamos por fin aos Alpes. Decidimos parar preto de Gap, para así facer unha ruta de sendeirismo polo Parque Nacional des Écrins. A ruta que sae da aldea de Prapic, non foi moi difícil, e nos leva por fermosos paisaxes alpinos.
Parque Nacional des Écrins
A seguinte etapa fai xa entrar en Italia, cruzando os Alpes polo Col de Montgenevre, despois de pasar Briançon. Este porto foi toda unha proba de forza para a mecánica ao levar a caravana, mais foi superado sen problema. Despois, paramos tres noites nun cámping nos arredores de Turín para coñecer a cidade.
Pista de Lingotto ou Pista 500
Turín é un imprescindible para os que nos gusta o mundo da automoción. Un día enteiro xa nos leva visitar os museos relacionados cos coches: O Museo do Automóbil de Italia, o Centro Histórico Fiat e a Pista de Lingotto (a pista de probas sobre o edificio da antigua fábrica de Fiat). Turín ten, ademáis, un centro histórico que paga a pena visitar, onde tamén está o que din Museo Exipcio máis importante despois do de O Cairo.
Parque Nacional Gran Paradiso (Italia)
O Val de Aosta e o Parque Nacional Gran Paradiso
A nosa seguinte parada foi xa nos Alpes italianos, concretamente no Val de Aosta, no extremo noroeste do país. Aquí estivemos unha semana, na que aproveitamos para facer varias rutas de sendeirismo polos distintos vales dos arredores.
Dentro do Parque Nacional de Gran Paradiso, fixemos tres rutas en tres vales distintos: Cogne, Rhemes e Valsavarenche. As rutas estaban todas moi ben sinalizadas, e percorrían impresionantes paisaxes alpinas onde até puidemos ver e escoitar marmotas.
Skyway Monte Bianco
Tamén aproveitamos para ir até Courmayeur, case na fronteira con Francia, para subir no Skyway Monte Bianco, un teleférico que nos leva até o refuxio de Pointe Helbronner, a 3462m de altitude, con espectaculares vistas ao Mont Blanc e a gran parte do Alpes Occidentais.
O Mont Blanc
A última excursión por esta zona dos Alpes foi unha ruta pola cara norte de val, preto da fronteira con Suíza, en Breuil – Cervinia.
Breuil – Cervinia
Saíndo do Val de Aosta, fixemos outra parada dun par de días de novo no mesmo cámping preto da cidade de Turín, para así visitar o Palacio de Venaria Reale (un dos pazos residencia real dos Savoia), así como outra ruta pola cara sur do Parque Nacional Val Paradiso, polo Val de Azaria.
Venaria Reale
De volta polo interior de Francia
Despois de case 15 días en Italia, voltamos a Francia subindo de novo polo Col de Montgenevre, aínda que desta vez, tras pasar Briançon, seguimos cara Grenoble polo Col du Lautaret (2058m).
Col du Lautaret
A nosa primeira parada foi na localidade de Vizille, onde xa estivemos o ano pasado, e desde onde este ano fixemos unha excursión até Chamrousse, na alta montaña.
Chamrousse
Seguindo a cruzar Francia cara o Oeste, chegamos até un cámping preto da aldea de Orcival, coñecida polo seu santuario románico. Aquí, en pleno Macizo Central francés, está a zona volcánica da Auvernia. Paga a pena subir andando até o volcán máis alto, o Puy de Dôme (tamén se pode subir nun tren turístico), desde onde hai espectaculares vistas aos volcáns. Outro volcán interesante é o de Lemptégy. Durante moitos anos foi unha explotación mineira, e hoxe pode visitarse o seu interior cun tren turístico.
Volcáns da Auvernia desde Puy de Dôme
Tamén recomendo ir dar un paseo a Clermont Ferrand, para ver os edificios de pedra volcánica do seu casco antiguo, así como as catedrais gótica e románica. Ademais, tamén se pode visitar o Museo Michelin, con moitas curiosidades desta coñecida marca de pneumáticos (e guías turísticas e mapas).
Clermont Ferrand
Despois doutra tanda de quilómetros polo interior francés, chegamos a un sitio no que xa estivemos un par de veces mais non nos importa repetir: Les Eyzies.
La Roque St Christophe
Aquí, cheo de lugares e covas prehistóricas e de arte rupestre, voltamos visitar o Museo da Prehistoria de Francia, así como a gruta de Bara-bahau e La Roque St Christophe. As paisaxes e as pegadas prehistóricas pagan a pena.
Picos de Europa
Unha Parada nos Picos de Europa
Desde Les Eyzies, e despois dunha parada de novo en Urt, decidimos continuar polo Cantábrico até desviarnos a outra zona de montaña: os Picos de Europa. Despois de cruzar o Desfiladero de la Hermida, chegamos ao Val de Camaleño, pasando catro noites nun cámping preto de Potes. Aquí fixemos varias rutas, coma a do Faial das Ilces, a Ruta Bajo Picos e a de El Cable a Fuente Dé polo Refuxio de Áliva.
Fuente Dé (Picos de Europa)
Xa preto de Galiza, continuamos de volta á casa facendo unha única parada en Barres, preto de Ribadeo. Con isto remata a nosa viaxe de 36 días e 5663 km até os Alpes. Outra viaxe onde gozamos enormemente da caravana e da natureza.
Cámping en Florac (Francia)
Resumo de gastos
O total de gastos incluíndo absolutamente todo (combustible, comida, cámpings, entradas,…) para dous adultos e un neno de 7 anos foi de 3973,91 euros nunha viaxe de 36 días.
Cámping en Vizille (Francia)
Cámpings (prezo por día):
Molino de Cabuérniga (Cabuérniga, Cantabria): 46€
Camping Etche Zahar (Urt, Francia): 30,72€
Camping Le Lac de Bonnefon (Naucelle, Francia): 37,5€
Camping Le Val de Cévennes (Florac, Francia): 29,9€
Camping Domaine Napoleon (Gap, Francia): 33,12€
Camping Bella Torino (Pianezza, Italia): 45,3€
Camping Lazy Bee (Quart, Italia): 48,5€
Camping Bois de Carnage (Vizille, Francia): 41€
Camping de la Haute Sioule (Saint Bonnet pres Orcival, Francia): 36,2€
Camping La Riviere (Les Eyzies, Francia): 25,9€
Camping La Ferme des 4 chenes (Urt, Francia): 55€
Camping La Viorna (Potes, Cantabria): 41€
Camping La Viña (Barres, Asturias): 28€
Alpes franceses
Até aquí o diario de viaxe até os Alpes con caravana. Agardo que vos gustase e, como é habitual neste blogue, se tedes algunha dúbida, ou se queredes deixar algún consello máis, non dubidedes en escribir un comentario.
Uno de los puertos más conocidos del Tour de Francia en las etapas alpinas es el Alpe d’Huez. Por eso, en el último viaje por Europa, como bien aficionado a la bicicleta y a subir puertos, decidí hacer este ascenso. Teniendo en cuenta que en estos viajes sólo llevo una bici de montaña (bastante vieja y pesada), no tengo más remedio que hacer el ascenso con ella. De todas formas, esta guía para subir al Alpe d’Huez es válida para cualquier tipo de bicicleta, ya sea de «carretera» (lo más habitual), montaña o eléctrica.
Subida al Alpe d’Huez
El Alpe d’Huez
El Alpe d’Huez está situado en la parte occidental de los Alpes, en territorio francés. El puerto tal como se sube en el Tour de Francia sale desde la localidad de Le Bourg-d’Oisans, en el hermoso Val de Oisans, al lado del Río Romanche. Son un total de 13.9 km con sus famosos 21 «virages», que salen desde una altitud de 730 m. y, teniendo su cima a 1840m., hacen un desnivel de 1110m.
Subida al Alpe d’Huez
La ascensión del Alpe d’Huez
Saliendo del centro de la localidad de Le Bourg-d’Oisans, cruzamos la rotonda con la carretera general D1091 que comunica Grenoble con Briançon, y nos dirigimos hacia D211 en dirección a La Garde y L’Alpe d’Huez. A pocos metros de esta rotonda, en la primera curva a la izquierda, veremos la señal que indica el inicio del puerto del Alpe d’Huez.
Inicio al puerto de Alpe d’Huez
A partir de aquí ya todo el ascenso es bastante duro, con pendientes que ya superan el 10% sin ningún descanso hasta la localidad de La Garde, donde hay unas casas, una de ellas con un bar. El ascenso continúa muy duro, pasando por varias «virages» más, desde donde vamos ganando altitud y teniendo hermosísimas vistas al Valle de Oisans. Después de pasar la mitad de los km del puerto, y antes de llegar a las primeras viviendas de la localidad de Huez, vemos la iglesia de Saint Ferréol.
Saint Ferreol
Aquí, hay un pequeño área de descanso, y hasta un sitio con herramientas por si precisamos hacer alguna reparación en la bicicleta.
Herramientas en la subida al Alpe d’Huez
A partir de este lugar ya está todo más humanizado, con más ambiente urbano que bosque, aunque el ascenso sigue siendo difícil. Justo al pasar la localidad de Huez, veremos un cruce que debemos continuar recto si queremos seguir por el mítico ascenso, aunque las dos carreteras llegan al mismo lugar.
Huez
Desde este lugar, ya son pocos kilómetros hasta el final, y ya veremos los edificios de la estación de ski de L’Alpe d’Huez donde finaliza el puerto. Estos últimos kilómetros ya no tienen nada de sombra y, ya en los finales, cruza el casco urbano de esta estación de ski.
Ultimo km del Alpe d’Huez
Al pasar el centro de la misma, viniendo por la Route du Signal, debemos de girar a la derecha por la Avenue de l’Étendard, justo enfrente del Sphere Bar. Seguimos por esta avenida cruzando recto una rotonda y, en la segunda rotonda, subimos a la izquierda por la Avenue du Rif Nel donde veremos el pórtico de metal que señaliza el final del puerto.
Meta del Alpe d’Huez
A su lado, veremos una especie de podio con tres bicicletas donde muchos ciclistas se hacen la foto después de este duro ascenso.
Podium del Alpe d’Huez
Guía práctica para la visita al Alpe d’Huez
· Cómo llegar.
El inicio de la subida está en Le Bourg-d’Oisans, en la carretera que une Grenoble con Briançon (D1091). Lo más habitual es acceder desde la ciudad de Grenoble, que se encuentra a 51km por una carretera convencional (unos 50 minutos de viaje).
· Dónde alojarse.
En Le Bourg-d’Oisans hay varios lugares donde alojarse. Incluso justo en el inicio del puerto hay dos camping, aunque se suelen llenar en verano. De todas formas, en las localidades próximas hay muchas opciones para dormir, sobre todo en la ciudad de Grenoble.
· Estado de la carretera al Alpe d’Huez y tráfico.
La carretera de subida al Alpe d’Huez tiene muy buen firme y es bastante ancha. Lo malo es el tráfico que tiene, ya que dá acceso a los resorts que hay en la montaña, sobre todo en fin de semana y vacaciones.
La subida al Alpe d’Huez tiene bastante tráfico
· Señalización de la subida.
La subida a puerto está muy bien señalizada. Cada kilómetro tiene su señalización así como las 21 «virages». También está señalizado el inicio y el final, este último con un arco estilo «meta». Lo único que se echa en falta es señalización al llegar a la estación de ski, ya dentro del último kilómetro, donde mejor seguir las indicaciones que escribí antes.
· Que hacer en el alto del Alpe’Huez.
A diferencia de otros puertos de montaña, el Alpe d’Huez finaliza en una localidad llena de servicios de bares, restaurantes, hoteles,… Además, una vez allí arriba, también se pueden hacer otras rutas ciclistas (con bicis de montaña), por los montes de alrededor.
· La mejor época para ir.
Excepto en invierno, que puede haber nieve y hielo debido a la altitud, cualquier época del año es buena para ir. En verano, hace días de mucho calor, así que sería bueno evitar las horas centrales del día. Conviene mirar también la previsión meteorológica antes de la ascensión, ya que las tormentas son frecuentes sobre todo en verano.
La meta del Alpe d’Huez
Hasta aquí la guía de ascenso al Alpe d’Huez. Y ya sabéis que, como es habitual en este blog, si tenéis alguna duda, o queréis compartir alguna experiencia o algún consejo sobre la subida a este puerto, no dudéis en escribir un comentario.
Un dos portos máis coñecidos do Tour de Francia nas etapas alpinas é o do Alpe d’Huez. Por iso, na última viaxe por Europa, coma ben aficionado á bicicleta e a subir portos, decidín facer este ascenso. Tendo en conta que nestas viaxes só levo unha bici de montaña (bastante vella e pesada), non teño máis remedio que facer o ascenso con ela. De todos os xeitos, esta guía para subir ao Alpe d’Huez é válida para calquera tipo de bicicleta, xa sexa de «carretera» (o máis habitual), montaña ou eléctrica.
Subida ao Alpe d’Huez
O Alpe d’Huez
O Alpe d’Huez está situado na parte occidental dos Alpes, en territorio francés. O porto tal como se sube no Tour de Francia sae desde a localidade de Le Bourg-d’Oisans, no fermoso Val de Oisans, á beira do Río Romanche. Son un total de 13.9 km cos seus famosos 21 «virages», que saen desde unha altitude de 730 m. e, tendo a súa cima a 1840m., fan un desnivel de 1110m.
Subida ao Alpe d’Huez
A ascensión do Alpe d’Huez
Saíndo do centro da localidade de Le Bourg-d’Oisans, cruzamos a rotonda coa estrada xeral D1091 que comunica Grenoble con Briançon, e dirixímonos cara a D211 en dirección a La Garde e L’Alpe d’Huez. A poucos metros desta rotonda, na primeira curva á esquerda, veremos o sinal que indica o inicio do porto do Alpe d’Huez.
Inicio ao porto de Alpe d’Huez
A partir de aquí xa todo o ascenso é bastante duro, con pendentes que xa superan o 10% sen nengún descanso ate a localidade de La Garde, onde hai unhas casas, unha delas cun bar. O ascenso continúa moi duro, pasando por varias «virages» máis, desde onde imos gañando altitude e tendo fermosísimas vistas ao Val de Oisans. Despois de pasar a metade dos km do porto, e antes de chegar ás primeiras viviendas da localidade de Huez, vemos a igrexa de Saint Ferréol.
Saint Ferréol
Aquí, hai unha pequena área de descanso, e mesmo un sitio con ferramentas por se precisamos facer algunha reparación na bicicleta.
Ferramentas na subida ao Alpe d’Huez
A partir deste lugar xa está todo máis humanizado, con máis ambiente urbano que bosque, aínda que o ascenso segue sendo difícil. Xusto ao pasar a localidade de Huez, veremos un cruce que debemos continuar recto se queremos seguir polo mítico ascenso, aínda que as dúas estradas chegan ao mesmo lugar.
Huez
Desde este lugar, xa son poucos quilómetros ate o final, e xa veremos os edificios da estación de ski de L’Alpe d’Huez onde remata o porto. Estes últimos quilómetros xa non teñen nada de sombra e, xa nos finais, cruza o casco urbano desta estación de ski.
Ultimo km do Alpe d’Huez
Ao pasar o centro da mesma, vindo pola Route du Signal, debemos de xirar á dereita pola Avenue de l’Étendard, xusto enfrente do Sphere Bar. Seguimos por esta avenida cruzando recto unha rotonda e, na segunda rotonda, subimos á esquerda pola Avenue du Rif Nel onde veremos o pórtico de metal que sinaliza o final do porto.
Meta do Alpe d’Huez
Ao seu carón, veremos unha especie de podio con tres bicicletas onde moitos ciclistas fanse a foto despois deste duro ascenso.
Podium do Alpe d’Huez
Guía práctica para a visita ao Alpe d’Huez
· Como chegar.
O inicio da subida está en Le Bourg-d’Oisans, na estrada que une Grenoble con Briançon (D1091). O máis habitual é acceder desde a cidade de Grenoble, que se encontra a 51km por unha estrada convencional (uns 50min de viaxe).
· Onde aloxarse.
En Le Bourg-d’Oisans hai varios lugares onde aloxarse. E mesmo xusto no inicio do porto hai dous camping, aínda que se soen encher en verán. De todos os xeitos, nas localidades próximas hai moitas opcións para durmir, sobre todo na cidade de Grenoble
· Estado da estrada ao Alpe d’Huez e tráfico.
A estrada de subida ao Alpe d’Huez ten moi bo firme e é bastante ancha. O malo é o tráfico que ten, xa que dá acceso aos resorts que hai na montaña, sobre todo en fin de semana e vacacións.
A subida ao Alpe d’Huez ten bastante tráfico
· Sinalización da subida.
A subida a porto está moi ben sinalizada. Cada quilómetro ten a súa sinalización así coma as 21 «virages». Tamén está sinalizado o inicio e o final, este último cun arco estilo «meta». O único que se bota en falta é sinalización ao chegar á estación de ski, xa dentro do último quilómetro, onde mellor seguir as indicacións que escribín antes
· Que facer no alto do Alpe’Huez.
A diferencia de outros portos de montaña, o Alpe d’Huez remata nunha localidade chea de servizos de bares, restaurantes, hoteles,… Ademais, unha vez alí arriba, tamén se poden facer outras rutas ciclistas (con bicis de montaña), polos montes de arredor.
· A mellor época para ir.
Excepto no inverno, que pode haber neve e xeo debido á altitude, calqueira época do ano é boa para ir. No verán, hai días que fai moita calor, así que sería bo evitar as horas centrais do día. Convén mirar tamén a previsión meteorolóxica antes da ascensión, xa que as tormentas son frecuentes sobre todo no verán.
A meta do Alpe d’Huez
Ate aquí a guía de ascenso ao Alpe d’Huez. E xa sabedes que, como é habitual neste blogue, se tendes algunha dúbida, ou queredes compartir algunha experiencia ou algún consello sobre a subida a este porto, non dubidedes en escribir un comentario.
Al principio, nuestro objetivo era llegar a Austria, aunque como suele pasar en nuestros viajes, raramente hacemos lo que hemos previsto y finalmente llegamos a Suiza. Un recorrido que nos llevó un total de 40 días que comparto con vosotros aquí, como es habitual, comentando que lugares visitamos, consejos y, finalmente, los gastos totales del viaje.
Sauveterre-de-Béarn
DESDE GALICIA A LOS ALPES FRANCESES
Teniendo en cuenta la saturación de la costa peninsular en verano, decidimos ir hasta Francia con sólo una parada en un camping del interior de Cantabria. Nuestro primer destino ya en territorio francés fue Sauveterre-de-Béarn, hermoso lugar de la región de Bearn donde pasamos dos noches.
Salies de Béarn
Nuestra siguiente parada de camino a los Alpes fue en Naucelle, que aprovechamos para visitar el Museo de la Mina de Carmaux y el curioso Parque de los Titanes.
Parque de los TitanesLe Puy en Velay
La siguiente etapa fue ya casi directos hasta los Alpes, solo pasando la noche en Le Puy-en-Velay, donde nos dio tiempo a ver la impresionante basílica de Saint Michel d’Aiguilhe.
Valle de Oisans
UNOS DÍAS EN LOS ALPES FRANCESES
Para ver una zona de los alpes franceses que no conocíamos, decidimos buscar un camping cerca de Grenoble, en la localidad de Vizille. Desde aquí, nos desplazamos por diversos lugares de la zona como el Valle de Oisans, La Mure, Lac de Monteynard, Puerto de la Croix de Fer y la ciudad de Grenoble entre otros, además del ascenso en bici al Alp d’Huez.
Museo de la Revolución francesa en VizilleCol de la Croix de FerGrenobleSubiendo al Alp d’Huez
GINEBRA Y ALPES SUIZOS
Después de unos días en la zona alpina cerca de Grenoble, nos movimos unos kilómetros hacia el Norte para conocer Ginebra y los alrededores. Teniendo en cuenta lo caro que es Suiza, estuvimos en un camping en la localidad francesa de Gex, muy bien situado en la zona de los Montes Jura, a un lado de Ginebra y el Lago Leman.
Vista de Ginebra y Lago Leman
La verdad es que Ginebra no nos gustó mucho, pero nos fue muy útil ir hasta allí para comprar la viñeta de los peajes de las autopistas suizas, así como una tarjeta SIM (Suiza está fuera del roaming en la telefonía móvil).
Camping en Meiringen
Continuando el viaje por Suiza, seguimos hacia el interior hasta Meiringen, para conocer la zona del Interlaken y los Alpes centrales suizos. Sin duda, es una de las zonas más hermosas del viaje, con muchísimos paisajes de montaña, donde hicimos varias rutas de senderismo y bici.
Furkapass, Alpes suizosMarmota en los Alpes suizosSenderismo en los Alpes suízos
Además, visitamos un glaciar (Glaciar del Ródano), cascadas, impresionantes cañones (ríos Aar y Rosenlaui) y, más al Norte, camino ya de Alemania, las Cascadas del Rhin en Schaffhausen.
Glaciar del RódanoCañón del Rio AarEn bici en los Alpes suizosInterlakenCascadas del Rhin
SELVA NEGRA Y LA ALSACIA
Después de ver las cascadas del Rhin en Schaffhausen, estuvimos un par de noches en un camping en la localidad alemana de Waldshut-Tiengen , para visitar de nuevo (ya habíamos estado allí hace unos años) la Selva Negra. No pudo faltar un paseo en barco por el Lago de Titisee.
Lago Titisee
Después, volvimos hacia Francia a la Región de la Alsacia. De esta región ya conocemos los sitios más turísticos (Colmar, Estrasburgo, Riquewhir, Museo del automobil y tren de Mulhouse,…), por lo que volvimos para ver otros lugares. De esta vez, quedamos en la ciudad amurallada (según la estructura defensiva de Vauban) de Neuf-Brisach.
Breisach
Al estar tan cerca de la frontera, se puede ir en bici hasta Breisach, ya en Alemania, así como hacer algún paseo en barco por el Rhin (hasta complementarlo con un tren a vapor).
Tren a vapor al Rhin
En la Alsacia, también aprovechamos para ver el Campo de Concentración de Natzweiler , así como las Trincheras de la Primera Guerra Mundial en Hartmannswillerkopf, todo un descubrimiento, debido a su buenísimo estado de conservación.
Campo de Concentración de NatzweilerTrincheras de la Primera Guerra Mundial en Hartmannswillerkopf
DE VUELTA A GALICIA CRUZANDO FRANCIA
Como en el viaje de ida, decidimos cruzar toda Francia con calma, haciendo en este caso tres paradas de dos o tres noches en cada una de ellas. La primera fue en Chalon-sur-Saone, un lugar tranquilo donde hicimos bastantes kilómetros de la Vía Verde de Chalon-sur-Saone a Macon.
Via verde cerca de Chalon sur Saone
La siguiente parada fue en la Dordoña, en un camping en Meyronne, al lado del Río Dordoña. En este lugar, lleno de sitios muy turísticos, y por consiguiente saturado de turismo, escogimos visitar una cueva con pinturas rupestres (Pech Merle), así como el Tren Turístico del Alto Quercy.
Tren turístico del Alto Quercy
La última parada en el territorio francés fue cerca de Dax, donde dejamos la caravana para ir a pasar por lo menos un día de playa en las Landas francesas. Aquí pudimos ver los impresionantes restos del Búnquer de la Segunda Guerra Mundial de Capbreton.
Capbreton
Para hacer la vuelta más escalonada, ya en territorio peninsular, finalizamos el viaje parando tres días en Gijón, desde donde aprovechamos para hacer la Senda del Oso y la visita a los museos mineros del MUMI y el Ecomuseo Valle de Samuño en el Centro de Asturias.
Senda del Oso
Con esto, acaba nuestro viaje de 40 días en caravana, donde hicimos más de 6300 km en coche, 250 km en bici, así como muchas visitas a museos, patrimonio, rutas de senderismo, etc… Otro viaje donde disfrutamos enormemente de la caravana y de la naturaleza.
Camping en Francia
RESUMEN DE GASTOS
El total de gastos incluyendo absolutamente todo (combustble, comida, campings, entradas,…) para dos adultos y un niño de 6 años fueron de 4368,52 euros en un viaje de 40 días (la media de cambio del franco suizo fue de 1,0664 euros 1 franco suizo).
Camping les Jardins de l’Adour (St Vicent de Paul): 30,58€
Camping Deva (Gijón): 45€
Suiza en coche
Hasta aquí el diario del viaje a suiza con caravana. Espero que os gustara y, como es habitual en este blog, si tenéis alguna duda, o si queréis dejar algún consejo más, no dudéis en escribir un comentario.
Ao principio, o noso obxectivo era chegar ate Austria, aínda que coma soe pasar nas nosas viaxes, raramente facemos o que temos previsto e finalmente chegamos a Suíza. Un percorrido que nos levou un total de 40 días que comparto con vos aquí, como é habitual, comentando que lugares visitamos, consellos e, finalmente, os gastos totais da viaxe.
Sauveterre-de-Béarn
DESDE GALIZA AOS ALPES FRANCESES
Tendo en conta a saturación da costa peninsular en verán, decidimos ir ate Francia con só unha parada nun camping do interior de Cantabria. O noso primeiro destino xa en territorio francés foi Sauveterre-de-Béarn, fermoso lugar da rexión de Bearn onde pasamos dúas noites.
Salies de Béarn
A nosa seguinte parada de camiño aos Alpes foi en Naucelle, que aproveitamos para visitar o Museo da Mina de Carmaux e o curioso Parque dos Titáns.
Parque dos TitansLe Puy en Velay
A seguinte etapa foi xa case directos ate os Alpes, só pasando a noite en Le Puy-en-Velay, onde nos deu tempo a ver a impresionante basílica de Saint Michel d’Aiguilhe.
Val de Oisans
UNS DÍAS NOS ALPES FRANCESES
Para ver unha zona dos alpes franceses que non coñeciamos, decidimos buscar un camping preto de Grenoble, na localidade de Vizille. Desde aquí, desplazámonos por diversos lugares da zona como o Val de Oisans, La Mure, Lac de Monteynard, Porto da Croix de Fer e a cidade de Grenoble entre outros, ademais do ascenso en bici ao Alp d’Huez.
Museo da Revolución francesa en VizillePorto da Cruz de FerGrenobleSubindo ao Alp d’Huez
XENEBRA E ALPES SUÍZOS
Despois duns días na zona alpina preto de Grenoble, movímonos uns quilómetros cara o Norte para coñecer Xenebra e os arredores. Tendo en conta o caro que é Suíza, estivemos nun camping na localidade francesa de Gex, moi ben situado na beira dos Montes Jura, ao carón de Xenebra e o Lago Leman.
Vista de Xenebra e Lago Leman
A verdade é que Xenebra non nos gustou moito, mais foinos moi útil ir ate alí para comprar a viñeta das peaxes das autoestradas suízas, así coma unha tarxeta SIM (Suíza está fora do roaming na telefonía móbil).
Camping en Meiringen
Continuando a viaxe por Suíza, seguimos cara o interior ate Meiringen, para coñecer a zona do Interlaken e os Alpes centrais suízos. Sen dúbida, é unha das zonas más fermosas da viaxe, con moitísimas paisaxes de montaña, onde fixemos varias rutas de sendeirismo e bici.
Furkapass, Alpes suizosMarmota nos AlpesSendeirismo nos Alpes suízos
Ademais, visitamos un glaciar (Glaciar do Ródano), fervenzas, impresionantes canóns (ríos Aar e Rosenlaui) e mesmo, máis ao Norte, camiño xa da Alemaña, as Fervenzas do Rhin en Schaffhausen.
Glaciar do RódanoCanón do Rio AarEn bici nos Alpes suízosInterlakenFervenzas do Rhin
SELVA NEGRA E A ALSACIA
Despois de ver as fervenzas do Rhin en Schaffhausen, estivemos un par de noites nun camping na localidade alemana de Waldshut-Tiengen , para visitar de novo (xa estiveramos alí hai uns anos) a Selva Negra. Non puido faltar un paseo en barco polo Lago de Titisee.
Lago Titisee
Despois, voltamos cara Francia á Rexión da Alsacia. Desta rexión xa coñecemos os sitios máis turísticos (Colmar, Estrasburgo, Riquewhir, Museo do automobil e tren de Mulhouse,…), polo que voltamos para ver outros lugares. Desta vez, quedamos na cidade amurallada (segundo a estructura defensiva de Vauban) de Neuf-Brisach.
Breisach
Ao estar tan preto da fronteira, pódese ir en bici ate Breisach, xa en Alemaña, así coma facer algún paseo en barco polo Rhin (mesmo complementalo cun tren a vapor).
Tren a vapor ao Rhin
Na Alsacia, tamén aproveitamos para ver o Campo de Concentración de Natzweiler , así como as Trincheiras da Primeira Guerra Mundial en Hartmannswillerkopf, todo un descubrimento, debido ao seu boísimo estado de conservación.
Campo de Concentración de NatzweilerTrincheiras da Primeira Guerra Mundial en Hartmannswillerkopf
DE VOLTA A GALIZA CRUZANDO FRANCIA
Coma na viaxe de ida, decidimos cruzar toda Francia con calma, facendo neste caso tres paradas de dúas ou tres noites cada unha delas. A primeira foi en Chalon-sur-Saone, un lugar tranquilo onde fixemos bastantes quilómetros da Vía Verde de Chalon-sur-Saone a Macon.
Via verde preto de Chalon sur Saone
A seguinte parada foi na Dordoña, nun camping en Meyronne, á beira do Río Dordoña. Neste lugar, cheo de sitios ben turísticos, e por conseguinte saturado de turismo, escollimos visitar unha cova con pinturas rupestres (Pech Merle), así coma o Tren Turístico do Alto Quercy.
Tren turístico do Alto Quercy
A última parada no territorio francés foi preto de Dax, onde deixamos a caravana para ir pasar polo menos un día de praia nas Landas francesas. Aquí puidemos ver os impresionantes restos do Búnquer da Segunda Guerra Mundial de Capbreton.
Capbreton
Para facer a volta máis escalonada, xa en territorio peninsular, rematamos a viaxe parando tres días en Xixón, desde onde aproveitamos para facer a Senda do Oso e a visita aos museos mineiros do MUMI e o Ecomuseo Valle de Samuño no Centro de Asturias.
Senda do Oso
Con isto, acaba a nosa viaxe de 40 días en caravana, onde fixemos máis de 6300 km en coche, 250 km en bici, así como moitas visitas a museos, patrimonio, rutas de sendeirismo, etc… Outra viaxe onde gozamos enormemente da caravana e da natureza.
Camping en Francia
RESUMO DE GASTOS
O total de gastos incluíndo absolutamente todo (combustble, comida, campings, entradas,…) para dous adultos e un neno de 6 anos foron de 4368,52 euros nunha viaxe de 40 días (a media de cambio do franco suízo foi de 1,0664 euros 1 franco suízo).
Campings: (precio por día)
Molino de Cabuérniga (Cabuérniga, Cantabria): 44€ Camping du Gave (Sauveterre-de-Béarn): 24,01€ Camping le Lac de Bonnefin (Naucelle): 37,5€ Camping d’Audient (Brives-Charensac): 32,2€ Camping Bois de Cornage (Vizille): 36,1€ Camping Colombiere (Neydens): 83€ (inclúe entrada parque acuático) Camping Les Genetes (Gex): 29€ Alpencamping Meiringen (Meiringen): 61 CHF (65,1€) Schlüchttel Naturcamping (Waldshut-Tiengen): 46€ Camping Vauban (Neuf-Brisach): 30,44€ Camping du Pont (Chalon-sur-Saone): 32€ Camping la Plage (Meyronne): 33€ Camping les Jardins de l’Adour (St Vicent de Paul): 30,58€ Camping Deva (Xixón): 45€
Suíza en coche
Ate aquí o diario da viaxe ate suíza con caravana. Agardo que vos gustase e, como é habitual neste blogue, se tedes algunha dúbida, ou se queredes deixar algún consello máis, non dubidedes en escribir un comentario.
En esta nueva entrada, comparto nuestro viaje desde Compostela hasta Reino Unido en caravana. Fueron un total de 38 días, dos adultos y un niño de 5 años, utilizando el ferry de Santander a Plymouth para ahorrar tiempo y kilómetros y aprovechar más tiempo en el Reino Unido. Al final, como es de costumbre en este blog, publico también consejos y los gastos totales del viaje. Espero que os guste y sea útil!
El viaje
Los primeros días del viaje: desde Compostela al Reino Unido en ferry.
Queríamos aprovechar al máximo el tiempo en Reino Unido, por lo que salimos directamente desde Compostela hasta una localidad cerca de Santander, concretamente a Cabuérniga. El ferry sale a las 4 de la tarde, así que llegamos sobre la 1 para pasar el control de entrada con tiempo (no nos gusta llegar a los ferries muy justos de tiempo, por si hubiera algún imprevisto).
Valle del Río Saja en Sopeña (Cantabria)
La travesía en el ferry dura 20 horas, por lo que recomiendo reservar un camarote. Nosotros escogimos un camarote exterior, de cuatro literas (no quedaban de 2).
Ferry Santander Plymouth
Como gran parte de la travesía es de noche, el tiempo pasa rápido tomando algo en alguno de los bares y restaurante del ferry (los precios no son desorbitados), o dando algún paseo por la cubierta. En esta ruta de ida, tuvimos la mar con bastante temporal, por lo que el barco se movió mucho por la noche.
Toma de contacto con el Reino Unido: Costa sur de Devon y Cornualles
Los primeros días en el Reino Unido los pasamos cerca de Plymouth, durmiendo en un camping cerca de Modbury. Desde allí, donde estuvimos tres noches, visitamos la localidad de Dartmouth, así como su castillo.
Dartmouth
También fuimos a la famosa Isla de Burgh, donde para acceder con marea alta es necesario subirse a un peculiar tractor adaptado.
Illa de BurghTractor para el acceso a la Isla de Burgh
Tras unos días en Modbury, decidimos ir hasta la zona de Cornualles, dejando la caravana en un camping en Carnon Downs, muy cerca de Truro. Desde aquí, nos movimos por varios lugares turísticos de Cornualles, comenzando por el Land’s End, el Fin de la Tierra, un hermoso lugar aunque lleno de turistas.
Land’s End. Cornualles
Cerca de allí, está el círculo lítico de Merry Maidens, que vale la pena ver, así como el St Michael’s Mount, que parece una réplica del Mount Saint Michel francés.
Pendennis Castle
Aparte de Truro y sus alrededores, también estuvimos en el Pendennis Castle, cerca de Falmouth, un castillo que tiene partes de diversas épocas, desde de inicios de la Edad Moderna hasta baterías de cañones de la Segunda Guerra Mundial.
Costa Jurásica y alrededores de Stonehenge
A no mucha distancia de Cornualles está la Costa Jurásica, al Sur de Inglaterra. Es bien conocida por la gran presencia de fósiles en la zona, así como sus hermosos paisajes. La zona de Abbotsbury es simplemente espectacular.
Costa Jurásica
No muy lejos de la Costa Jurásica, un poco más al Norte, está una de las zonas con más megalitos de Inglaterra. Stonehenge es el más conocido, aunque también destaca Avebury (una localidad dentro de un henge) y los alrededores.
StonehengeAvebury
Aquí estuvimos unos días en un camping al lado del Longleat, bien situado para ver los castillos de Nunney y Farleigh Hungerford, así como la impresionante ciudad de Bath, uno de los imprescindibles en un viaje al Reino Unido.
Bath
El País de Gales
Aunque para conocer un poco de Gales ya se necesitarían por lo menos un par de semanas, nosotros decidimos hacer solo una visita por el sur, acampando unos días en un camping no muy lejos de Cardiff, la capital. Además de la propia capital, nos dio tiempo a ver algunos lugares turísticos de los alrededores, como los castillos de Caerphilly y Coch, o las ruinas romanas de Caerleon, que incluye los baños, museo, y lo que queda del campamento y anfiteatro.
Castillo de CaerphillyCardiff
También teníamos ganas de ver algún paisaje de la costa sur de Gales, y los encontramos muy bonitos en los acantilados de Duraven Bay.
Duraven Bay
De nuevo en el centro de Inglaterra
La verdad es que fue poco el tiempo que pasamos en Gales. Pero si estuviéramos más días aquí, no veríamos muchas de las cosas que teníamos previstas ver en el Reino Unido. Así que con la promesa de volver a Gales en otro momento, continuamos hacia el centro de Inglaterra. Primero, paramos en la ciudad de Cirencester, un buen lugar para ver la arquitectura típica de las Cotswolds en la propia ciudad y en los pueblos de los alrededores.
CirencesterBibury, Cotswolds
Otro lugar imprescindible del centro de Inglaterra es la ciudad de Oxford, un buen sitio para pasar el día pese la saturación turística. Nos gustó mucho el Museo de historia Natural, sobre todo la sala dedicada a la etnografía de muchos lugares del mundo.
Oxford
Por el sur de Inglaterra
Continuamos el viaje hacia el sur, parando primero en un camping cerca de la ciudad de Salisbury. Lo mejor de esta localidad es sin duda la catedral, donde se puede ver una de las copias de la Carta Magna, un documento único que obligaba a todo el mundo, hasta el monarca, a obeceder la ley. También es buena opción ir a Old Sarum, donde se situaba antiguamente la catedral.
Salisbury
Ya en la costa, visitamos el Seacity Museum en Southampton, con una sala dedicada al Titanic, que salió de esta ciudad. En la ciudad de Portsmouth, disfrutamos muchísimo de la visita al Historic Dockyard. Si eres de los que os gustan la historia y los barcos, este es un lugar único. Primero por el HMS Victory, un barco original (está restaurado, no es reconstruido) de finales del siglo XVII, que hasta luchó en Trafalgar, donde murió el Almirante Nelson. Otro barco histórico de este museo son los restos del barco hundido Mary Rose, del siglo XVI, donde se puede ver también muchos objetos que llevaba. Además, también se puede entrar en el Warrior, un acorazado del siglo XIX, y en el HMS M33, de la Primera Guerra Mundial.
HMS Warrior
Muy cerca de aquí, está el Museo del Día D, donde se pueden ver muchos objetos relacionados con el Desembarco de Normandía de la Segunda Guerra Mundial, y hasta entrar en una de las barcazas utilizadas en el desembarco.
La catedral de Winchester
Siguiendo por el sur de Inglaterra, pero un poco hacia el interior, aprovechamos para ir a la ciudad de Winchester, que cuenta con una impresionante catedral con uno de los coros mejor conservados que existen. Además, en el Great Hall de esta ciudad está, según la leyenda, la Tabla Redonda del Rey Arturo. Unos pocos kilómetros al norte de Winchester está uno de los edificios más visitados de Inglaterra: el Highclere Castle.
Highclere Castle
Es bien conocido por ser donde se grabó la serie Downton Abbey, así como por el museo egipcio del Conde de Carnarvon.
Finalizando el viaje en la costa norte de Devon.
Para pasar los últimos días del viaje escogimos un lugar más o menos tranquilo en la costa norte de Devon. Queríamos un lugar costero, con hermosos paisajes donde finalizar el viaje, y lo encontramos en Woolacombe. Desde aquí, no queríamos hacer muchos kilómetros para visitar sitios, y pasar más tiempo disfrutando de lugares próximos y paseos andando y bicicleta.
Paisaje cerca de WoolacombeEn bici por WoolacombePlaya cerca de Woolacombe
Los pueblos costeros de Lynton y Lynmouth (unidos por un funicular), Combe Martin, el tren a vapor de Lynton and Barnstaple y, sobre todo, la costa de los alrededores de Woolacombe, fueron perfectos para despedirnos de este viaje por el Reino Unido.
LynmouthCombe MartinTren de vapor Lynton and Barnstaple
Desde Woolacombe, volvemos a Plymouth para coger de nuevo el ferry de vuelta a Santander. Esta vez con un mar más tranquilo, llegamos a Santander al día siguiente, y pasamos la noche en el mismo camping que al inicio del viaje, para así visitar la conocida aldea de Bárcena Mayor.
Bárcena Mayor
Al día siguiente, ruta de vuelta a Compostela, poniendo fin a un viaje de 38 días y 4170 km por el Reino Unido.
Guía práctica:
Caravana y campings: La caravana es un medio ideal para recorrer el Reino Unido. Es un país donde se usan mucho; junto con Holanda, es donde más he visto por las carreteras. Hay además muchísimos camping. Para este viaje nos hicimos socios del Caravan Club, con una red de campings de muy buena calidad a precios razonables (entre 35 y 45 libras).
Camping en el Reino Unido
Lista de campings: (todos los campings del Reino Unido son de la red del Caravan Club)
· El Molino de Cabuérniga (2 noches). · Modbury (3 noches). · Carnon Downs (4 noches). · Ilmister (2 noches). · Longleat (4 noches). · Tredegar House Country Park (3 noches). · Cirencester (3 noches). · Salisbury Hillside (3 noches). · Rowan Park (Bognor Regis) (3 noches). · Winchester (3 noches). · Willingcott (Woolacombe) (5 noches).
En coche por la Costa Jurásica
Conducir: Esta ya es la segunda vez que vamos al Reino Unido con nuestro vehículo. La verdad es que uno se acostumbra bastante rápido a conducir por la izquierda, así como al curioso (y útil) sistema que tienen de situarse en las rotondas.
En coche por el Reino Unido
Lo peor: las carreteras principales suelen tener mucho tráfico, y las secundarias suelen ser muy estrechas, por lo que es muy frecuente tener que parar en los numerosos «passing place» para dejar pasar los vehículos en sentido contrario. Esto último, con la caravana, llega a ser bastante desquiciante.
En bicicleta por el Reino Unido
La bicicleta:
El Reino Unido no es un lugar muy preparado para andar en bici. Las carreteras por lo general no tienen arcén, y las principales tienen mucho tráfico, por lo que no tuve más remedio que evitarlas por seguridad. En el rural, vi varios caminos que eran privados, y algunos otros no permitían el paso de bicicletas.
En bicicleta por Cornualles
En las ciudades suele haber carriles bici, aunque ni de lejos tienen la infraestructura de otros países europeos. Eso sí, una vez que se encuentran carreteras con muy poco tráfico, caminos públicos y algún carril bici, si el tiempo acompaña (que eso es otra), se pueden hacer rutas muy hermosas. Con todo, hice unos 255km en la bici por el Reino Unido.
Camping en Cornualles
Gastos:
El total de gastos incluyendo absolutamente todo (ferry, combustible, comida, campings, entradas, etc…) fueron de 6822 euros en un viaje de 38 días (la media de cambio de la libra fue 1.16 euros 1 libra).
Scones en Inglaterra.
Hasta aquí el diario de nuestro viaje por el Reino Unido con caravana. Espero que os gustase y, como es habitual en este blog, si tenéis alguna duda o si queréis dejar algún consejo más, no dudéis en escribir un comentario.
Nesta nova entrada, comparto con vós como foi a viaxe desde Compostela ate o Reino Unido en caravana. Foron un total de 38 días, dous adultos e un neno de 5 anos, utilizando o ferry de Santander a Plymouth para aforrar tempo e quilómetros, e aproveitar máis tempo no Reino Unido. Ao final, como é de costume neste blogue, publico tamén consellos e os gastos totais da viaxe. Espero que vos guste e sexa útil!
A viaxe
Os primeiros días da viaxe: desde Compostela ao Reino Unido no ferry.
Queriamos aproveitar ao máximo do tempo en Reino Unido, polo que saímos directamente desde Compostela ate unha localidade preto de Santander, concretamente a Cabuérniga. O ferry sae ás 4 da tarde, así que nós chegamos sobre a 1 para pasar o control de entrada con tempo (non nos gusta chegar aos ferries moi xustos de tempo, por se houbese algún imprevisto).
Val do Río Saja en Sopeña (Cantabria)
A travesía no ferry dura 20 horas, polo que recomendo reservar un camarote. Nós escollimos un camarote exterior, de catro literas (non quedaban de 2).
Ferry Santander Plymouth
Como gran parte da travesía é de noite, o tempo pasa rápido tomando algo nalgún dos bares e restaurante do ferry (os prezos non son desorbitados), ou dando algún paseo pola cuberta. Nesta ruta de ida, tivemos a mar con bastante temporal, polo que o barco moveuse moito pola noite.
Toma de contacto co Reino Unido: Costa sur de Devon e Cornualles
Os primeiros días no Reino Unido os pasamos preto de Plymouth, durmindo nun camping preto de Modbury. Desde alí, onde estivemos tres noites, visitamos a localidade de Dartmouth, así como o seu castelo.
Dartmouth
Tamén fomos á famosa Illa de Burgh, onde para acceder con marea alta é necesario subirse a un peculiar tractor adaptado.
Illa de BurghTractor para o acceso á Illa de Burgh
Tras uns días en Modbury, decidimos ir ate a zona de Cornualles, deixando a caravana nun camping en Carnon Downs, moi preto de Truro. Dende aquí, movímonos por varios lugares turísticos de Cornualles, comezando polo Land’s End, o Fin da Terra, un fermoso lugar aínda que cheo de turistas.
Land’s End. Cornualles
Preto de alí, está o círculo lítico de Merry Maidens, que paga a pena ver, así como o St Michael’s Mount, que parece unha réplica do Mount Saint Michel francés.
Pendennis Castle
Aparte de Truro e os seus arredores, tamén estivemos no Pendennis Castle, preto de Falmouth, un castelo que ten pegadas de diversas épocas desde de inicios da Idade Moderna ate baterías de canóns da Segunda Guerra Mundial.
Costa Xurásica e arredores de Stonehenge
A non moita distancia de Cornualles está a Costa Xurásica, ao Sur de Inglaterra. É ben coñecida pola grande presenza de fósiles na zona, así coma as súas fermosas paisaxes. A zona de Abbotsbury é simplemente espectacular.
Costa Xurásica
Non moi lonxe da Costa Xurásica, un pouco máis ao Norte, está unha das zonas con máis megalitos de Inglaterra. Stonehenge é o máis coñecido, aínda que tamén destaca Avebury (unha localidade dentro dun henge) e os arredores.
StonehengeAvebury
Aquí estivemos uns días nun camping ao carón do Longleat, ben situado para ver os castelos de Nunney e Farleigh Hungerford, así como a impresionante cidade de Bath, un dos imprescindibles nunha viaxe ao Reino Unido.
Bath
O País de Gales
Aínda que para coñecer un pouco de Gales xa se necesitarían polo menos un par de semanas, nós decidimos facer só unha visita polo sur, acampando uns días nun camping non moi lonxe de Cardiff, a capital. Ademais da propia capital, deunos tempo a ver algúns lugares turísticos dos arredores, coma os castelos de Caerphilly e Coch, ou as ruinas romanas de Caerleon, que inclúe os baños, museo, e o que queda do campamento e anfiteatro.
Castelo de CaerphillyCardiff
Tamén tiñamos ganas de ver algunha paisaxe da costa sur de Gales, e as atopamos ben fermosas nos cantís de Duraven Bay.
Duraven Bay
De novo no centro de Inglaterra
A verdade é que foi pouco o tempo que pasamos en Gales. Mais se estivésemos máis días aquí, non veríamos moitas das cousas que tiñamos previstas ver no Reino Unido. Así que coa promesa de voltar a Gales noutro momento, continuamos cara o centro de Inglaterra. Primeiro, paramos na cidade de Cirencester, un bo lugar para ver a arquitectura típica das Cotswolds na propia cidade e nos pobos dos arredores.
CirencesterBibury, Cotswolds
Outro lugar imprescindible do centro de Inglaterra é a cidade de Oxford, un bo sitio para pasar o día pese a saturación turística. Gustounos moitos o Museo de historia Natural, sobre todo a sa adicada á etnografía de moitos lugares do mundo.
Oxford
Polo sur de Inglaterra
Continuamos a viaxe cara o sur, parando primeiro nun camping preto da cidade de Salisbury. O mellor desta localidade é sen dúbida a catedral, onde se pode ver unha das copias da Carta Magna, un documento único que obrigaba a todo o mundo, mesmo ao monarca, a obeceder a lei. Tamén cómpre ir a Old Sarum, onde se situaba antiguamente a catedral.
Salisbury
Xa na costa, visitamos o Seacity Museum en Southampton, cunha sa adicada ao Titanic, que saiu desta cidade. Na cidade de Portsmouth, gozamos moitísimo da visita ao Historic Dockyard. Se es dos que gustan da historia e dos barcos este é un lugar único. Primeiro polo HMS Victory, un barco orixinal (está restaurado, non é reconstruído) de finais do século XVIII, que mesmo loitou en Trafalgar, onde morreu o Almirante Nelson. Outro barco histórico deste museo son os restos do barco afundido Mary Rose, do século XVI, onde se pode ver tamén moitos obxectos que levaba. Ademais, tamén se pode entrar no Warrior, un acorazado do século XIX, e no HMS M33, da Primeira Guerra Mundial.
HMS Warrior
Moi preto de aquí, está o Museo do Día D, onde se poden ver moitos obxectos relacionados co Desembarco de Normandía da Segunda Guerra Mundial, e mesmo entrar nunha das barcazas utilizadas no desembarco.
A catedral de Winchester
Seguindo polo sur de Inglaterra, mais un pouco cara o interior, aproveitamos para ir a cidade de Winchester, que conta cunha impresionante catedral cun dos coros mellor conservados que existen. Ademais, no Great Hall desta cidade está, segundo a lenda, a Táboa Redonda do Rei Arturo. Uns poucos quilómetros ao norte de Winchester está un dos edificios máis visitados de Inglaterra: o Highclere Castle.
Highclere Castle
É ben coñecido por ser onde se grabou a serie Downton Abbey, así como polo museo exipcio do Conde de Carnarvon.
Rematando a viaxe na costa norte de Devon.
Para pasar os últimos días da viaxe escollimos un lugar máis ou menos tranquilo na costa norte de Devon. Queríamos un lugar costeiro, con fermosas paisaxes onde rematar a viaxe, e o atopamos en Woolacombe. Desde aquí, non queriamos facer moitos quilómetros para visitar sitios, e pasar máis tempo gozando de lugares próximos e paseos andando e bicicleta.
Paisaxe preto de WoolacombeEn bici por WoolacombePraia preto de Woolacombe
Os pobos costeiros de Lynton e Lynmouth (unidos por un funicular), Combe Martin, o tren a vapor de Lynton and Barnstaple e, sobre todo, a costa dos arredores de Woolacombe, foron perfectos para despedirnos desta viaxe polo Reino Unido.
LynmouthCombe MartinTren de vapor Lynton and Barnstaple
Desde Woolacombe, voltamos a Plymouth para coller de novo o ferry de volta a Santander. Esta vez cun mar máis tranquilo, chegamos a Santander ao día seguinte, e pasamos a noite no mesmo camping que ao inicio da viaxe, para así visitar a coñecida aldea de Bárcena Mayor.
Bárcena Mayor
Ao día seguinte, ruta de volta a Compostela, poñendo fin a unha viaxe de 38 días e 4170 km polo Reino Unido.
Guía práctica:
Caravana e campings: A caravana é un medio ideal para percorrer o Reino Unido. É un país onde se usan moito; xunto con Holanda, é onde máis teño visto polas estradas. Hai ademais moitísimos cámpings. Para esta viaxe nós fixémonos socios do Caravan Club, cunha rede de cámpings de moi boa calidade a precios razonables (entre 35 e 45 libras).
Camping no Reino Unido
Lista de cámpings: (todos os cámpings do Reino Unido son da rede do Caravan Club)
· El Molino de Cabuérniga (2 noites). · Modbury (3 noites). · Carnon Downs (4 noites). · Ilmister (2 noites). · Longleat (4 noites). · Tredegar House Country Park (3 noites). · Cirencester (3 noites). · Salisbury Hillside (3 noites). · Rowan Park (Bognor Regis) (3 noites). · Winchester (3 noites). · Willingcott (Woolacombe) (5 noites).
En coche pola Costa Xurásica
Conducir: Esta xa é segunda vez que imos ao Reino Unido co noso vehículo. A verdade é que un se acostuma bastante rápido a conducir pola esquerda, así coma ao curioso (e útil) sistema que teñen de situarse nas rotondas.
En coche polo Reino Unido
O peor: as estradas principais soen ter moito tráfico, e as secundarias soen ser moi estreitas, polo que é moi frecuente ter que parar nos numerosos «passing place» para deixar pasar os vehículos en sentido contrario. Isto último, coa caravana, chega a ser bastante desquiciante.
En bicicleta polo Reino Unido
A bicicleta:
O Reino Unido non é un lugar moi preparado para andar en bici. As estradas polo xeral non teñen arcén, e as principais teñen moito tráfico, polo que non tiven máis remedio que evitalas por seguridade. No rural, vin varios camiños que eran privados, e algúns outros non permitían o paso de bicicletas.
En bicicleta por Cornualles
Nas cidades soe haber carrís bici, aínda que nin de lonxe teñen a infraestructura doutros países europeos. Iso si, unha vez que se encontran estradas con moi pouco tráfico, camiños públicos e algún carril bici, se o tempo acompaña (que iso é outra), pódense facer rutas moi fermosas. Con todo, fixen uns 255km na bici polo Reino Unido.
Camping en Cornualles
Gastos: O total de gastos incluíndo absolutamente todo (ferry, combustible, comida, cámpings, entradas, etc…) foron de 6822 euros nunha viaxe de 38 días (a media de cambio da libra foi 1.16 euros 1 libra).
Scones en Inglaterra.
Ate aquí o diario da viaxe polo Reino Unido con caravana. espero que vos gustase e, como é habitual neste blogue, se tendes algunha dúbida ou se queredes deixar algún consello máis, non dubidedes en escribir un comentario.
Blog de viajes
Usamos cookies para asegurar que te damos la mejor experiencia en nuestra web. Si continúas usando este sitio, asumiremos que estás de acuerdo con ello.
Puedes revocar tu consentimiento en cualquier momento usando el botón de revocación del consentimiento.