Las Islas Berlengas son un auténtico paraíso para los amantes de la naturaleza y los paisajes costeros. Hay una gran variedad de aves asociadas a este hábitat, en un entorno espectacular.
Islas Berlengas
Dónde están las Islas Berlengas
A unos 10 km de la costa de Peniche (centro de Portugal).
Islas Berlengas desde Peniche
Cómo llegar
Salen barcos desde el puerto de la localidad de Peniche. No los hay en temporada baja o cuando las condiciones meteorológicas son malas. En temporada alta compre reservar el billete, ya que las plazas son limitadas.
Puerto de llegada a las Islas Berlengas
Cuánto cuesta
A nosotros un billete de adulto de ida y vuelta (2026) nos costó 25€, y el niño 17€.
Islas Berlengas
Qué hacer en las Islas Berlengas
Una vez en las islas, se puede dar un paseo en barco por la costa este de la isla (se contrata en la empresa del barco que te lleva a la isla, y cuesta 10€ persona). También se puede visitar el fuerte de la isla y hasta dar un paseo andando rodeando la isla. Todo esto se puede hacer en unas 4 horas. Si no queremos andar, en el puerto de la isla hay un restaurante y un bar.
Fuerte de Sao Joao BautistaAcantilados de la zona este desde el paseo en barcoSenderismo en las Islas BerlengasLas únicas casas y servicios de las Islas Berlengas
¿Vale la pena visitar las Islas Berlengas?
Sin duda sí, siempre y cuando nos guste disfrutar de los paisajes costeros y de la naturaleza.
Islas Berlengas
Y si tenéis alguna duda, o si queréis dejar algún consejo más, no dudéis escribir un comentario.
As Illas Berlengas son un auténtico paraíso para os amantes da natureza e as paisaxes costeiras. Hai unha gran variedade de aves asociadas a este hábitat, nun entorno espectacular.
Illas Berlengas
Onde están as Illas Berlengas
A uns 10 km da costa de Peniche (centro de Portugal)
Illas Berlengas desde Peniche
Como chegar
Saen barcos desde o porto da localidade de Peniche. Non os hai en tempada baixa ou cando as condicións meteorolóxicas son malas. En tempada alta compre reservar o billete, xa que as prazas son limitadas.
Porto de chegada ás Illas Berlengas
Canto costa
A nós un billete de adulto de ida e volta (2026) costou 25€, e o neno 17€.
Illas Berlengas
Que facer nas Illas Berlengas
Unha vez nas illas, pódese dar un paseo en barco pola costa leste da illa (contrátase na empresa do barco que te leva á illa, e costa 10€ persoa). Tamén se pode visitar o forte da illa (Forte de San Xoan Bautista) e mesmo dar un paseo andando rodeando a illa. Todo isto se pode facer nunhas 4 horas. Se non queremos andar, no porto da illa hai un restaurante e un bar.
Forte de San Xoan BautistaCantís da zona leste desde o paseo en barcoSendeirismo nas Illas BerlengasAs únicas casas e servizos das Illas Berlengas
Paga a pena visitar as Illas Berlengas?
Sem dúbida si, sempre e cando nos guste gozar das paisaxes costeiras e da natureza.
Illas Berlengas
E se tedes algunha dúbida, ou se queredes deixar algún consello máis, non dubidedes escribir un comentario.
Illas BerlengasIllas BerlengasIllas BerlengasIllas Berlengas
Aunque una semana es muy poco tiempo para visitar este país, para nosotros fue una excelente toma de contacto. En este post cuento como fue este corto pero interesante viaje, así como también algunas recomendaciones y gastos de la misma.
Río Danubio y Sava en Belgrado
Día 1: Oporto – Belgrado
Salimos de Oporto en el vuelo directo a Belgrado. En el momento de nuestro viaje (verano de 2025), había dos vuelos directos de Oporto a Belgrado a la semana. Llegamos a Belgrado ya a medianoche, en medio de una ola de calor donde se superaban los 30 grados a esa hora de la noche. Como habíamos reservado un taxi al hotel, fuimos directos al mismo.
Iglesia ortodoxa de San Sava
Día 2: Belgrado
Belgrado es una ciudad que merece un par de días para vela. En nuestro primer día en ella, fuimos a visitar lo que probablemente sea el edificio más hermoso de la ciudad: la iglesia ortodoxa de San Sava. También aprovechamos para visitar el Fuerte de Belgrado, donde hay hermosas vistas al Danubio y al Río Sava. Una de las cosas que más nos está sorprendiendo de Belgrado es que todo el transporte público es gratuito, ya sean los buses, tranvías o trolebuses.
Museo de Yugoslavia
Día 3: Belgrado
En el segundo día en esta ciudad visitamos el Museo de Ciencia y Tecnología, así otro de los imprescindibles en Belgrado: El Museo de Yugoslavia. En él, se puede ver el mausoleo de Tito, así como una enorme exposición con los distintos regalos que le dieron los diferentes líderes mundiales.
Río Danubio cerca de Donji Milanovac
Día 4 : Belgrado – Donji Milanovac
Pienso que dos días son suficientes para ver Belgrado, así que en nuestro tercer día en Serbia decidimos alquilar un coche en el aeropuerto y tomar rumbo al Danubio. Llegamos a la localidad de Donji Milanovac, donde reservamos un apartamento con vistas al Danubio, justo en la frontera con Rumanía.
Lepenski Vir
Día 5: Donji Milanovac
Desde Donji Milanovac, seguimos al lado del Danubio cara el norte para ver uno de los yacimientos arqueológicos más importantes de la prehistoria, Lepenski Vir, de la época entre mesolítico y neolítico, de unos 8000 años. También visitamos el Fuerte de Galubac, un imponente castillo a las orillas del Danubio.
Fuerte de Galubac
Día 6: Donji Milanovac
El día de hoy, continuamos por el Danubio pero de esta vez, cara el sur. Fuimos hasta la ciudad de Kladovo, para ver lo que queda de la antigua puente romana de Trajano, que cruzaba el Danubio hasta Severin (hoy en Rumanía).
Estatua de Decéfalo en el Danubio
A poca distancia, está el templo, también romano, de Diana, del que sólo quedan ruinas. De vuelta a Donji Milanovac, se puede ver en la otra orilla del Danubio la enorme estatua del Rey Dacio Decéfalo, una de las mejores vistas del lugar.
Asentamento romano de Viminacium
Día 7: Donji Milanovac – Surcin
Dejamos Donji Milanovac para ir a Surcin, una ciudad cerca del aeropuerto de Belgrado. Aprovechamos el camino hasta Surcin para visitar, primero, el asentamiento romano de Viminacium, y después, la Torre Avala, con espectaculares vistas a los alrededores de Belgrado.
Torre Avala
Día 8: Surcin – Oporto
En el último día en Serbia, poco más que devolver el coche de alquiler y volver para el aeropuerto. En unas tres horas, con un vuelo directo, estábamos de vuelta en Oporto
En coche por Serbia
Gastos
A continuación, comparto aquí los alojamientos, algunos gastos y el coste final del viaje, que incluye absolutamente todo (billete de avión, alojamientos, comida, entradas, coche de alquiler,…) para dos adultos y un niño de 7 años.
Apartamento en Donji Milanovac
Alojamientos:
Central Point Belgrado (Belgrado): 142,47€ 3 noches (47,49€ noche)
Cena (Pizzeria Ramazzotti, Surcin): 3580 DN (30,43€)
Gasto total del viaje, 2372,15€ en 8 días (790,72€ persona).
Así fue nuestro viaje a Serbia. Y, como es habitual en este blog, si tenéis alguna duda o si queréis dejar algún consejo más, no dudéis en escribir un comentario.
Ainda que unha semana é moi pouco tempo para visitar este país, para nós foi unha excelente toma de contacto. Neste post conto como foi esta curta mais interesante viaxe, así como tamén algunhas recomendacións e os gastos da mesma.
Río Danubio e Sava en Belgrado
Día 1: Porto – Belgrado
Saímos de Porto no voo directo a Belgrado. No momento da nosa viaxe (verán de 2025), había dous voos directos de Porto a Belgrado á semana. Chegamos a Belgrado xa á medianoite, en medio dunha onda de calor onde se superaban os 30 grados a esa hora da noite. Como tiñamos reservado un taxi ao hotel, xa fomos directos ao mesmo.
Igrexa ortodoxa de San Sava
Día 2: Belgrado
Belgrado é unha cidade que ben merece un par de días para vela. No noso primeiro día nela, fomos visitar o que probablemte sexa o edificio máis fermoso da cidade: a igrexa ortodoxa de San Sava. Tamén aproveitamos para visitar a parte do Forte de Belgrado, onde hai fermosas vistas ao Danubio e ao río Sava. Unha das cousas que máis nos está sorprendendo de Belgrado é que todo o transporte público é gratuito, xa sexan os buses, tranvías ou trolebuses.
Museo da Iugoslavia
Día 3: Belgrado
No segundo día nesta cidade visitamos o Museo de Ciencia e Tecnoloxía, así outro dos imprescindibles en Belgrado: O Museo de Iugoslavia. Nel, pódese ver o mausoleo de Tito, así coma unha enorme exposición cos distintos agasallos que lle deron os diferentes líderes mundiais.
Río Danubio preto de Donji Milanovac
Día 4 : Belgrado – Donji Milanovac
Penso que dous días son suficientes para ver Belgrado, así que no noso terceiro día en Serbia decidimos alugar un coche no aeroporto e tomar rumbo ao Danubio. Chegamos á localidade de Donji Milanovac, onde reservamos un apartamento con vistas ao Danubio, xusto na fronteira con Romanía.
Lepenski Vir
Día 5: Donji Milanovac
Desde Donji Milanovac, seguimos á beira do Danubio cara o norte para ver un dos xacementos arqueolóxicos máis importantes da prehistoria, Lepenski Vir, da época entre mesolítico e neolítico, duns 8000 anos. Tamén visitamos o Forte de Galubac, un imponente castelo ás beiras do Danubio.
Forte de Galubac
Día 6: Donji Milanovac
No día de hoxe, continuamos polo Danubio mais desta vez, cara o sur. Fomos ata a cidade de Kladovo, para ver o que queda da antiga ponte romana de Trajano, que cruzaba o Danubio ate Severin (hoxe en Romanía).
Estatua de Decéfalo no Danubio
A pouca distancia, está o templo, tamén romano, de Diana, do que só quedan ruinas. De volta a Donji Milanovac, pódese ver na outra beira do Danubio a enorme estatua do Rei Dacio Decéfalo, unha das mellores vistas do lugar.
Asentamento romano de Viminacium
Día 7: Donji Milanovac – Surcin
Deixamos Donji Milanovac para ir a Surcin, unha cidade preto do aeroporto de Belgrado. Aproveitamos o camiño ata Surcin para visitar, primeiro, o asentamento romano de Viminacium, e despois, a Torre Avala, con espectaculares vistas aos arredores de Belgrado.
Torre Avala
Día 8: Surcin – Porto
No último día en Serbia, pouco máis que devolver o coche de aluguer e voltar para o aeroporto. Nunhas tres horas, cun voo directo, estabamos de volta en Porto
En coche por Serbia
Gastos
A continuación, comparto aquí os aloxamentos, algúns gastos e o custe final da viaxe, tendo en conta que inclúe absolutamente todo (billete de avión, aloxamentos, comida, entradas, coche de aluguer,…) para dous adultos e un neno de 7 anos.
Apartamento en Donji Milanovac
Aloxamentos:
Central Point Belgrado (Belgrado): 142,47€ 3 noites (47,49€ noite)
Cea (Pizzeria Ramazzotti, Surcin): 3580 DN (30,43€)
Gasto total da viaxe, 2372,15€ en 8 días (790,72€ persoa).
Así foi a nosa viaxe a Serbia. E, como é habitual neste blogue, se tedes algunha dúbida ou se queredes deixar algún consello máis, non dubidedes en escribir un comentario.
Muchas de la rutas que comparto desde hace años en este blog son en bicicleta. Aún que la mayoría de ellas son hechas con bicicletas convencionales, desde hace dos años también utilizo a mayores la bicicleta eléctrica Specialized Turbo Tero 4.0. Explico aquí como fue la experiencia.
5000km con la Specialized Tero 4
La Specialized Tero 4.
La denominación comercial de esta e-bike es Specialized Turbo Tero 4.0, que es una bicicleta eléctrica de 70Nm de par y 250W de potencia nominal, con una batería de 710Wh y cambio SRAM NX de 11 velocidades.
Specialized Tero 4 con accesorios
Accesorios
En el momento de compra, le instalé un transportín Tubus Cosmo, que puede llevar hasta 35 kg. Al mismo, le añadí una silla Thule Yeep para niños, también para ese peso.
Transportín y silla de niño.
Aunque toda esta equipación tiene un precio elevado (275.35€), es muy útil para hacer rutas largas llevando mi hijo.
Transportín y silla de niño.
También le añadí otros accesorios más comunes: portabebidas, bombín, alforjas para herramienta, luces, para de cabra y espejo retrovisor.
Specialized Tero 4
La specialized Tero 4 en el día a día
Utilizo la bicicleta en ciudad, en carretera y, sobre todo, un uso todo terreno en el monte. En medio urbano y carretera va bastante bien, aunque se nota que no fue diseñada para este medio. El problema del peso y de los neumáticos, pensados para monte, lo soluciona bien con la potencia de su motor.
Specialized Tero 4
Pero donde mejor se comporta es, como no, en el monte. Hago muchas rutas de montaña, generalmente con mucho desnivel, y hasta ahora nunca me falta potencia. Los neumáticos de tacos van bien en barro y piedras, y tanto la suspensión como los frenos son más que suficientes. Aún en las rutas más difíciles, con mi peso (80 kg) mas el de mi hijo (casi 30 kg), la bicicleta tiene mucha fuerza en los ascensos, y los frenos y suspensión hacen bien su trabajo.
Specialized Tero 4
La autonomía
Si hablamos de una bicicleta eléctrica la autonomía es fundamental. En el caso de la Specialized Tero 4 tengo que decir que está al nivel que esperaba. Aunque nunca llegué a hacer 100km, sí que llegué cerca (el máximo fueron unos 90km). Lo más habitual con mi uso, ya que hago rutas bastante intensas por monte, a veces con casi 30 kg atrás, es que ande entre unos 60 – 75 km de media. De momento, después de 5000km, no veo que la batería se viciase ni que le afecte en exceso las bajas temperaturas.
Desgaste de los puños después de 5000km
Desgastes, roturas y averías
En estos 2 años y 5000km tuve que hacer los siguientes cambios por desgaste:
– Varias pastillas delanteras y traseras: Debido a la intensidad de las rutas y el peso, cambié en varias ocasiones las pastillas de freno delanteras y traseras.
– Dos cadenas.
– Un neumático trasero a los 4500km
– Los puños del manillar también a los 4500km
Además, tuve que reparar, por rotura, el disco de freno trasero (Se deformó con una rama) y un radio de la rueda trasera.
El disco trasero se cambió por un golpe con una rama.Desgaste de los neumáticos a los 4500km
También tiene una pequeña rotura en el plástico del botón donde se regula la potencia y otra pequeña rotura en el tapizado del sillín. A día de hoy, no tuvo ninguna avería.
Specialized Tero 4
Conclusión
En estos 5000km, la Specialized Turbo Tero 4.0 cumplió bien las espectativas que tenía puesto en ella. Tiene potencia suficiente para mis rutas, incluso llevando mi hijo detrás. De momento, tiene buena autonomía.
Nuevos puños después del desgaste
Apenas tuve que hacer gastos extra en ella en su mantenimiento, a excepción de varios juegos de pastillas de freno, que pienso están justificados por la dificultad de las rutas que hago. Por lo tanto, pienso que, por el momento, fue una buena compra.
Specialized Tero 4
Y ya sabéis que, como es habitual en este blog, si tenéis alguna duda, o queréis compartir alguna cosa o consejo más de esta bicicleta, no dudéis en escribir un comentario.
Moitas da rutas que comparto desde hai anos neste blogue son en bicicleta. Ainda que a maioría delas son feitas con bicicletas convencionais, desde hai dous anos tamén utilizo a maiores a bicicleta eléctrica Specialized Turbo Tero 4.0. Explico aquí como foi a experiencia.
5000km coa Specialized Tero 4
A Specialized Tero 4.
A denominación comercial desta e-bike é Specialized Turbo Tero 4.0, que é unha bicicleta eléctrica de 70Nm de par e 250W de potencia nominal, cunha batería de 710Wh e cambio SRAM NX de 11 velocidades.
Specialized Tero 4 con accesorios
Accesorios
No momento de compra, instaleille un transportín Tubus Cosmo, que pode levar ate 35 kg. Ao mesmo, engadinlle unha cadeira Thule Yeep para nenos, tamén para ese peso.
Transportín e cadeira de nenos
Aínda que todo este equipamento ten un prezo elevado (275.35€), é moi útil para facer rutas longas levando o meu fillo.
Transportín e cadeira de nenos
Tamén lle engadín outros accesorios máis comúns: portabebidas, bombín, alforxas para ferramenta, luces, para de cabra e espello retrovisor.
Specialized Tero 4
A specialized Tero 4 no día a día
Utilizo a bicicleta na cidade, en carretera e, sobre todo, un uso todo terreo no monte. No medio urbano e estrada desenvólvese bastante ben, aínda que se nota ben que non foi deseñada para este medio. O problema do peso e dos pneumáticos, pensados para monte, o soluciona ben coa potencia do seu motor.
Specialized Tero 4
Mais onde mellor se comporta é, como non, no monte. Fago moitas rutas de montaña, xeralmente con moito desnivel, e ate o de agora nunca me falta potencia. Os pneumáticos de tacos van ben na lama e pedras, e tanto a suspensión coma os freos son máis que suficientes. Aínda nas rutas máis difíciles, co meu peso (80 kg) mais o do meu fillo (case 30 kg), a bicicleta ten moita forza nos ascensos, e os freos e suspensión fan ben o seu traballo.
Specialized Tero 4
A autonomía
Se falamos dunha bicicleta eléctrica a autonomía é fundamental. No caso da Specialized Tero 4 teño que dicir que está ao nivel do que esperaba. Aínda que nunca cheguei a facer 100km, si que andiven preto (o máximo foron uns 90km). O máis habitual co meu uso, tendo en conta que fago rutas bastante intensas por monte, ás veces con case 30 kg atrás, é que ande entre uns 60 – 75 km de media. De momento, despois de 5000km, non vexo que a batería se viciase nin que lle afecte en exceso as baixas temperaturas.
Desgaste dos puños despois de 5000km
Desgastes, roturas e avarías
Nestes 2 anos e 5000km tiven que facer os seguintes cambios por desgaste:
Varias pastillas dianteiras e traseiras: Debido á intensidade das rutas e o peso, cambiei en varias ocasións as pastillas de freo dianteiras e traseiras.
Dúas cadeas.
Un pneumático traseiro aos 4500km
Os puños do manillar tamén aos 4500km
Ademáis, tiven que reparar, por rotura, o disco de freo traseiro (deformouse cunha pola) e un radio da roda traseira.
O disco traseiro cambiouse por un golpe cunha polaDesgaste dos pneumáticos aos 4500km
Tamén ten unha pequena rotura no plástico do botón onde se regula a potencia e outra pequena rotura no tapizado do sillín. Ate o día de hoxe, non tivo ningunha avaría.
Specialized Tero 4
Conclusión
Nestes 5000km a Specialized Turbo Tero 4.0 cumpliu ben as espectativas que tiña posto nela. Ten potencia suficiente para as miñas rutas, mesmo levando o meu fillo detrás. De momento ten boa autonomía.
Novos puños despois do desgaste
Apenas tiven que facer gastos extra nela no seu mantemento, a excepción de varios xogos de pastillas de freo, que penso están xustificados pola dificultade das rutas que fago. Polo tanto, penso que, polo momento, foi unha boa compra.
Specialized Tero 4
E xa sabedes que, como é habitual neste blogue, se tedes algunha dúbida, ou queredes partillar algunha cousa ou consello máis desta bicicleta, non dubidedes en escribir un comentario.
Después del viaje a los Alpes suizos y franceses el verano pasado, este año decidimos repetir pasar las vacaciones en los Alpes, pero esta vez en la parte italiana. El viaje nos llevó en total de 36 días, donde hicimos 5.663 km y, como es habitual, comparto aquí comentando qué lugares visitamos, consejos y, finalmente, los gastos totales del viaje.
Parque Nacional Gran Paradiso (Italia)
Por el interior de Francia
Teniendo en cuenta la saturación turística que hay en la costa cantábrica en verano, decidimos ir, al igual que otros años, hasta Francia con solo una parada en un camping en el interior de Cantabria. Nuestro primer destino ya en territorio francés fue en la localidad de Urt, al lado del Río Adour, muy cerca de Baiona.
Rio Adour
Aparte de una ruta en bici por la orilla de este río, visitamos también la Abadía de Arthous. En su interior, en la Sla del Tesoro, están expuestos los caballos prehistóricos de Duruthy, de la época Magdaleniense.
Catedral de Albi
Continuando hacia el este, después de pasar Toulouse, paramos en el camping de Naucelle, donde ya estuvimos el año pasado en nuestra ruta a Suiza. Desde aquí, pasamos un día entero visitando la ciudad de Albi, con su catedral gótica construida en ladrillo. La catedral es una auténtica joya, con un impresionante coro separado con un jubé que hace que tenga el altar (con una excepcional representación del juicio final) en el lado oeste, donde generalmente las iglesias tienen su puerta principal. Otro imprescindible de Albi es el Museo de Tolouse Lautrec.
Gourges du Tarn
Nuestra siguiente parada en el interior de Francia fue en Florac, en pleno Parque Nacional de Cévennes, en el Macizo Central francés. Aquí hicimos en coche la ruta por las Gourges du Tarn, así como vimos buitres leonados en el Río Junte. Además, en el mismo parque nacional realizamos la Ruta de los Menhires y la cascada de Runes.
Ruta de los Menhires en el Parque Nacional de Cevennes
Los Alpes franceses y Turín
Después de otra jornada de viaje hacia el este llegamos por fin a los Alpes. Decidimos parar cerca de Gap, para así hacer una ruta de senderismo por el Parque Nacional des Écrins. La ruta que sale de la aldea de Prapic, no fue muy difícil, y nos lleva por hermosos paisajes alpinos.
Parque Nacional des Écrins
La siguiente etapa nos hace entrar en Italia, cruzando los Alpes por el Col de Montgenevre, después de pasar Briançon. Este puerto fue toda una prueba de fuerza para la mecánica al llevar la caravana, pero fue superado sin problema. Después, paramos tres noches en un camping a las afueras de Turín para conocer la ciudad.
Pista de Lingotto o Pista 500
Turín es un imprescindible para los que nos gusta el mundo de la automoción. Un día entero nos lleva visitar los museos relacionados con los coches: El Museo del Automóvil de Italia, el Centro histórico Fiat y la Pista de Lingotto (la pista de pruebas sobre el edificio de la antigua fábrica de Fiat). Turín tiene, además, un casco histórico que vale la pena, donde también está el que dicen Museo Egipcio más importante después del del Cairo.
Parque Nacional Gran Paradiso (Italia)
El Valle de Aosta y el Parque Nacional Gran Paradiso
Nuestra siguiente parada fue ya en los Alpes italianos, concretamente en el Val de Aosta, en el extremo noroeste del país. Aquí estuvimos una semana, en la que aprovechamos para hacer varias rutas de senderismo por los distintos valles de los alrededores.
Dentro del Parque Nacional de Gran Paradiso, hicimos tres rutas en tres valles distintos: Cogne, Rhemes y Valsavarenche. Las rutas estaban todas muy bien señalizadas, y recorrían impresionantes paisajes alpinos donde hasta pudimos ver y escuchar marmotas.
Skyway Monte Bianco
También aprovechamos para ir hasta Courmayeur, casi en la frontera con Francia, para subir en el Skyway Monte Bianco, un teleférico que nos lleva hasta el refugio de Pointe Helbronner, a 3462m de altitud, con espectaculares vistas al Mont Blanc y a gran parte de los Alpes Occidentales.
El Mont Blanc
La última excursión por esta zona de los Alpes fue una ruta por la cara norte del valle, cerca de la frontera con Suiza, en Breuil – Cervinia.
Breuil – Cervinia
Saliendo del Valle de Aosta, hicimos otra parada de un par de días de nuevo en el mismo camping cerca de la ciudad de Turín, para así visitar el Palacio de Venaria Reale (uno de los palacios residencia real de los Savoya), así como otra ruta por la cara sur del Parque Nacional Val Paradiso, por el Val de Azaria.
Venaria Reale
De vuelta por el interior de Francia
Después de casi 15 días en Italia, volvemos a Francia subiendo de nuevo por el Col de Montgenevre, aunque de esta vez, tras pasar Briançon, seguimos hacia Grenoble por el Col du Lautaret (2058m).
Col du Lautaret
Nuestra primera parada fue en la localidad de Vizille, donde ya estuvimos el año pasado, y desde donde este año hicimos una excursión hasta Chamrousse, en la alta montaña.
Chamrousse
Cruzando Francia cara el Oeste, llegamos hasta un camping cerca de la aldea de Orcival, conocida por su santuario románico. Aquí, en pleno Macizo Central francés, está la zona volcánica de la Auvernia. Vale la pena subir andando hasta el volcán más alto, el Puy de Dôme (también se puede subir en un tren turístico), desde donde hay espectaculares vistas a los volcanes. Otro volcán interesante es el de Lemptégy. Durante muchos años fue una explotación minera, y hoy puede visitarse su interior con otro tren turístico.
Volcanes de la auvernia desde Puy de Dôme
También recomiendo ir a dar un paseo a Clermont Ferrand, para ver los edificios de piedra volcánica de su casco antiguo, así como las catedrales gótica y románica. Además, también se puede visitar el Museo Michelin, con muchas curiosidades de esta conocida marca de neumáticos (y guías turísticas y mapas).
Clermont Ferrand
Después de otra tanda de kilómetros por el interior francés, llegamos a un sitio en el que ya estuvimos un par de veces pero no nos importa repetir: Les Eyzies
La Roque St Christophe
. Aquí, lleno de lugares y cuevas prehistóricas y de arte rupestre, volvemos visitar el Museo de la Prehistoria de Francia, así como la gruta de Bara-bahau y La Roque St Christophe. Los paisajes y las huellas prehistóricas valen la pena.
Picos de Europa
Una Parada en los Picos de Europa
Desde Les Eyzies, y después de una parada de nuevo en Urt, decidimos continuar por el Cantábrico hasta desviarnos a otra zona de montaña: los Picos de Europa. Después de cruzar el Desfiladero de la Hermida, llegamos al Valle de Camaleño, pasando cuatro noches en un camping cerca de Potes. Aquí hicimos varias rutas, como la del Hayedo de las Ilces, la Ruta Bajo Picos y la de El Cable a Fuente Dé por el Refugio de Áliva.
Fuente Dé (Picos de Europa)
Ya cerca de Galicia, continuamos de vuelta a casa haciendo una única parada en Barres, cerca de Ribadeo. Con esto finaliza nuestro viaje de 36 días y 5663 km hasta los Alpes. Otro viaje donde disfrutamos enormemente de la caravana y de la naturaleza.
Cámping en Florac (Francia)
Resumen de gastos
El total de gastos incluyendo absolutamente todo (combustible, comida, campings, entradas,…) para dos adultos y un niño de 7 años fue de 3973,91 euros en un viaje de 36 días.
Cámping en Vizille (Francia)
Campings (precio por día):
Molino de Cabuérniga (Cabuérniga, Cantabria): 46€
Camping Etche Zahar (Urt, Francia): 30,72€
Camping Le Lac de Bonnefon (Naucelle, Francia): 37,5€
Camping Le Val de Cévennes (Florac, Francia): 29,9€
Camping Domaine Napoleon (Gap, Francia): 33,12€
Camping Bella Torino (Pianezza, Italia): 45,3€
Camping Lazy Bee (Quart, Italia): 48,5€
Camping Bois de Carnage (Vizille, Francia): 41€
Camping de la Haute Sioule (Saint Bonnet pres Orcival, Francia): 36,2€
Camping La Riviere (Lees Eyzies, Francia): 25,9€
Camping La Ferme des 4 chenes (Urt, Francia): 55€
Camping La Viorna (Potes, Cantabria): 41€
Camping La Viña (Barres, Asturias): 28€
Alpes franceses
Hasta aquí el diario de viaje hasta los Alpes con caravana. Espero que os gustara y, como es habitual en este blog, si tenéis alguna duda, o si queréis dejar algún consejo más, no dudéis en escribir un comentario.
Despois da viaxe aos Alpes suízos e franceses no verán pasado, este ano decidimos repetir pasar as vacacións nos Alpes, mais desta vez na parte italiana. A viaxe levounos en total de 36 días, onde fixemos 5663 km e, como é habitual, comparto aquí comentando que lugares visitamos, consellos e, finalmente, os gastos totais da viaxe.
Parque Nacional Gran Paradiso (Italia)
Polo interior de Francia
Tendo en conta a saturación turística que hai na costa cantábrica no verán, decidimos ir, ao igual ca outros anos, até Francia con só unha parada nun camping no interior de Cantabria. O noso primeiro destino xa en territorio francés foi na localidade de Urt, á beira do Río Adour, moi preto de Baiona.
Rio Adour
Aparte dunha ruta en bici pola beira deste río, visitamos tamén a Abadía de Arthous. No seu interior, na Sá do Tesouro, están expostos os cabalos prehistóricos de Duruthy, da época Magdaleniense.
Catedral de Albi
Continuando cara o leste, despois de pasar Toulouse, paramos no cámping de Naucelle, onde xa estivemos o ano pasado na nosa ruta cara Suíza. Desde aquí, pasamos un día enteiro visitando a cidade de Albi, coa súa catedral gótica construída en ladrillo. A catedral é unha auténtica xoia, cun impresionante coro separado cun «jubé» que fai que teña o altar (cunha excepcional representación do xuízo final) no lado oeste, onde xeralmente as igrexas teñen a súa porta principal. Outro imprescindible de Albi é o Museo de Tolouse Lautrec.
Gourges du Tarn
A nosa seguinte parada no interior de Francia foi en Florac, en pleno Parque Nacional de Cévennes, no Macizo Central francés. Aquí fixemos en coche a ruta polas Gourges du Tarn, así como vimos boitres leonados no Río Junte. Ademais, no mesmo parque nacional realizamos a Ruta dos Menhires e a fervenza de Runes.
Ruta dos Menhires no Parque Nacional de Cevennes
Os Alpes franceses e Turín
Despois de outra xornada de viaxe cara o leste chegamos por fin aos Alpes. Decidimos parar preto de Gap, para así facer unha ruta de sendeirismo polo Parque Nacional des Écrins. A ruta que sae da aldea de Prapic, non foi moi difícil, e nos leva por fermosos paisaxes alpinos.
Parque Nacional des Écrins
A seguinte etapa fai xa entrar en Italia, cruzando os Alpes polo Col de Montgenevre, despois de pasar Briançon. Este porto foi toda unha proba de forza para a mecánica ao levar a caravana, mais foi superado sen problema. Despois, paramos tres noites nun cámping nos arredores de Turín para coñecer a cidade.
Pista de Lingotto ou Pista 500
Turín é un imprescindible para os que nos gusta o mundo da automoción. Un día enteiro xa nos leva visitar os museos relacionados cos coches: O Museo do Automóbil de Italia, o Centro Histórico Fiat e a Pista de Lingotto (a pista de probas sobre o edificio da antigua fábrica de Fiat). Turín ten, ademáis, un centro histórico que paga a pena visitar, onde tamén está o que din Museo Exipcio máis importante despois do de O Cairo.
Parque Nacional Gran Paradiso (Italia)
O Val de Aosta e o Parque Nacional Gran Paradiso
A nosa seguinte parada foi xa nos Alpes italianos, concretamente no Val de Aosta, no extremo noroeste do país. Aquí estivemos unha semana, na que aproveitamos para facer varias rutas de sendeirismo polos distintos vales dos arredores.
Dentro do Parque Nacional de Gran Paradiso, fixemos tres rutas en tres vales distintos: Cogne, Rhemes e Valsavarenche. As rutas estaban todas moi ben sinalizadas, e percorrían impresionantes paisaxes alpinas onde até puidemos ver e escoitar marmotas.
Skyway Monte Bianco
Tamén aproveitamos para ir até Courmayeur, case na fronteira con Francia, para subir no Skyway Monte Bianco, un teleférico que nos leva até o refuxio de Pointe Helbronner, a 3462m de altitude, con espectaculares vistas ao Mont Blanc e a gran parte do Alpes Occidentais.
O Mont Blanc
A última excursión por esta zona dos Alpes foi unha ruta pola cara norte de val, preto da fronteira con Suíza, en Breuil – Cervinia.
Breuil – Cervinia
Saíndo do Val de Aosta, fixemos outra parada dun par de días de novo no mesmo cámping preto da cidade de Turín, para así visitar o Palacio de Venaria Reale (un dos pazos residencia real dos Savoia), así como outra ruta pola cara sur do Parque Nacional Val Paradiso, polo Val de Azaria.
Venaria Reale
De volta polo interior de Francia
Despois de case 15 días en Italia, voltamos a Francia subindo de novo polo Col de Montgenevre, aínda que desta vez, tras pasar Briançon, seguimos cara Grenoble polo Col du Lautaret (2058m).
Col du Lautaret
A nosa primeira parada foi na localidade de Vizille, onde xa estivemos o ano pasado, e desde onde este ano fixemos unha excursión até Chamrousse, na alta montaña.
Chamrousse
Seguindo a cruzar Francia cara o Oeste, chegamos até un cámping preto da aldea de Orcival, coñecida polo seu santuario románico. Aquí, en pleno Macizo Central francés, está a zona volcánica da Auvernia. Paga a pena subir andando até o volcán máis alto, o Puy de Dôme (tamén se pode subir nun tren turístico), desde onde hai espectaculares vistas aos volcáns. Outro volcán interesante é o de Lemptégy. Durante moitos anos foi unha explotación mineira, e hoxe pode visitarse o seu interior cun tren turístico.
Volcáns da Auvernia desde Puy de Dôme
Tamén recomendo ir dar un paseo a Clermont Ferrand, para ver os edificios de pedra volcánica do seu casco antiguo, así como as catedrais gótica e románica. Ademais, tamén se pode visitar o Museo Michelin, con moitas curiosidades desta coñecida marca de pneumáticos (e guías turísticas e mapas).
Clermont Ferrand
Despois doutra tanda de quilómetros polo interior francés, chegamos a un sitio no que xa estivemos un par de veces mais non nos importa repetir: Les Eyzies.
La Roque St Christophe
Aquí, cheo de lugares e covas prehistóricas e de arte rupestre, voltamos visitar o Museo da Prehistoria de Francia, así como a gruta de Bara-bahau e La Roque St Christophe. As paisaxes e as pegadas prehistóricas pagan a pena.
Picos de Europa
Unha Parada nos Picos de Europa
Desde Les Eyzies, e despois dunha parada de novo en Urt, decidimos continuar polo Cantábrico até desviarnos a outra zona de montaña: os Picos de Europa. Despois de cruzar o Desfiladero de la Hermida, chegamos ao Val de Camaleño, pasando catro noites nun cámping preto de Potes. Aquí fixemos varias rutas, coma a do Faial das Ilces, a Ruta Bajo Picos e a de El Cable a Fuente Dé polo Refuxio de Áliva.
Fuente Dé (Picos de Europa)
Xa preto de Galiza, continuamos de volta á casa facendo unha única parada en Barres, preto de Ribadeo. Con isto remata a nosa viaxe de 36 días e 5663 km até os Alpes. Outra viaxe onde gozamos enormemente da caravana e da natureza.
Cámping en Florac (Francia)
Resumo de gastos
O total de gastos incluíndo absolutamente todo (combustible, comida, cámpings, entradas,…) para dous adultos e un neno de 7 anos foi de 3973,91 euros nunha viaxe de 36 días.
Cámping en Vizille (Francia)
Cámpings (prezo por día):
Molino de Cabuérniga (Cabuérniga, Cantabria): 46€
Camping Etche Zahar (Urt, Francia): 30,72€
Camping Le Lac de Bonnefon (Naucelle, Francia): 37,5€
Camping Le Val de Cévennes (Florac, Francia): 29,9€
Camping Domaine Napoleon (Gap, Francia): 33,12€
Camping Bella Torino (Pianezza, Italia): 45,3€
Camping Lazy Bee (Quart, Italia): 48,5€
Camping Bois de Carnage (Vizille, Francia): 41€
Camping de la Haute Sioule (Saint Bonnet pres Orcival, Francia): 36,2€
Camping La Riviere (Les Eyzies, Francia): 25,9€
Camping La Ferme des 4 chenes (Urt, Francia): 55€
Camping La Viorna (Potes, Cantabria): 41€
Camping La Viña (Barres, Asturias): 28€
Alpes franceses
Até aquí o diario de viaxe até os Alpes con caravana. Agardo que vos gustase e, como é habitual neste blogue, se tedes algunha dúbida, ou se queredes deixar algún consello máis, non dubidedes en escribir un comentario.
En esta nueva entrada, comparto con vosotros nuestro viaje a Marruecos usando el tren como medio de transporte principal. Lo hicimos cuatro adultos y un niño de siete años, y nos llevó un total de 8 días. Como es habitual en este blog, al final podréis leer una guía práctica del viaje con algunos consejos y coste total del viaje.
Mezquita Hassan II
CASABLANCA
Nuestro viaje comienza y finaliza en Casablanca, ya que usamos el vuelo directo hasta el aeropuerto Mohammed V de Casablanca desde Oporto (Portugal). En esta ciudad estuvimos un total de dos días y tres noches, suficientes para visitar el entorno de la Plaza de las Naciones Unidas y el Parque de la Liga Árabe, así como la medina y la impresionante Mezquita de Hassan II.
Iglesia del Sacre Coeur de Casablanca
Casablanca es la ciudad más grande del país, y aunque muy caótica, bien merece un mínimo de dos días para pasear por todos estos lugares.
Torre de Hassan, Rabat
RABAT
A poco más de una hora en tren desde Casablanca, en Rabat, capital administrativa de Marruecos, hace falta detenerse otro par de jornadas. Tres cosas considero imprescindibles en esta ciudad aparte de la medina y la zona administrativa, en torno a Avenida de Mohammed V.
Avenida de Mohammed V, Rabat
La primera es el sitio arqueológico de Chellah, una antigua ciudadela con ruinas romanas.
Chellah, Rabat
La segunda, el Mausoleo de Mohammed V y la Torre de Hassan. Por último, ya a la orilla del mar, la Casba (Kasbah), que es la vieja ciudad fortificada.
Ruinas de Volubilis
MEKNÉS, VOLUBILIS Y MULAY IDRÍS
Dejamos la costa para adentrarnos casi 200km hacia el interior de Marruecos, que en tren son algo menos de tres horas. Decidimos alojarnos en Meknés para así hacer en un día una visita a Volubilis y Mulay Idrís, y dedicar otro para ir a Fez.
Mosaico en Volubilis
En las ruinas romanas de Volubilis, imprescindibles en un viaje por el norte de Marruecos, podemos ver frescos, templos y termas típicos de la civilización romana.
Mulay Idris
A un lado de estas ruinas, está la ciudad sagrada de Mulay Idrís, donde recomiendo un guía para no perderse por ella.
Mausoleo del Mulay Ismail
Después de visitar Volubilis y Mulay Idrís, ya en la ciudad de Meknés, no podemos dejar de ver el Mausoleo del Mulay Ismail, así como las puertas de la ciudad, la plaza de El Hedime y, como no, la medina.
Palacio Real de Fez
FEZ
Fez es otra de las ciudades imprescindibles de Marruecos. Mucho más llena de turistas que Meknés, se encuentra a unos 60 km de ella, y se llega en aproximadamente una hora tanto en tren como en taxi colectivo.
Curtidurías artesanales de Fez
Aunque son bien conocidos su medina o el Palacio Real, lo que más me llamó la atención de Fez son las antiguas curtidurías artesanales, aun en uso. Están en la parte alta de la medina y, para llegar a un lugar donde poder tener una buena panorámica de ellas, es buena idea buscar un guía.
Paisaje del interior de Marruecos desde el tren
GUÍA PRÁCTICA
Desplazamientos
Para movernos entre las ciudades usamos el tren, excepto el trayecto de ida desde Fez a Meknés, que fuimos en un taxi colectivo. La experiencia viajando en tren por Marruecos fue muy buena, ya que son bastante rápidos, cómodos y puntuales.
Tren de Marruecos
Entre ciudades la otra opción son los taxis colectivos, que pueden resultar más baratos que el tren, aunque hay que ir preparados para un viaje donde las normas de circulación son a veces inexistentes. Para hacer una comparación, ir de Meknés la Fez en taxi colectivo nos costó 150 dihams, y la vuelta en tren 165 dihams.
Petit taxi
Para moverse en las ciudades lo mejor es el grand taxi (hasta 6 plazas) o el petit taxi (más económicos, hasta tres plazas). Siempre se debe tratar el precio antes de subir al taxi. Para ir desde el aeropuerto de Casablanca a la ciudad se puede usar el tren o un taxi. Por lo general, en este caso recomiendo el taxi, ya que cuesta más o menos lo mismo, es algo más rápido, y ya te puede llevar directo al hotel.
Hotel en Marruecos
Alojamientos
Hay alojamientos de todo tipo y precios en Marruecos. Desde hoteles de lujo a Riads (casas tradicionales).
Riad Mogador, Meknes
A modo de ejemplo, comparto aquí en los que estuvimos y lo coste total. (para 4 adultos y 1 niño de 7 años)
Hotel les Saisons (Casablanca): 1 noche con desayuno 125,41€.
Hotel Prince de París (Casablanca): 1 noche con desayuno 145€
Apartamento Stay Here Hassan (Rabat): 2 noches 284€
Riad Mogador (Meknés): 3 noches con desayuno 336€
Diwan Casablanca Hotel and Spa (Casablanca): 1 noche con desayuno 95,69€
Comida marroquí
Comidas
La comida marroquí es una experiencia más del viaje. Aunque a veces pueden tener demasiadas especias para los que no estamos acostumbrados, los sabores son espectaculares.
Comida marroquí
Platos como talline o pastilla son imprescindibles probarlos. También el couscous (que tradicionalmente se cocina los viernes), las frituras y los dulces. Además, los precios son muy bajos, ya que por lo general las comidas no suenen superar los 10€ persona.
Guías
En los zocos de algunas ciudades como Fez (para visitar las cutidurías) o Mulay Idrís, conviene ir con un guía para no perderse. En estos lugares, lo más normal es estar sin señal de GPS debido a las calles estrechas, por lo que el guía puede llevarnos de una forma rápida a donde queremos ir. A veces puede hacer paradas en algunas determinadas tiendas donde intentarán vendernos algo, pero con decirle de evitar estas compras es suficiente.
Panel en árabe y francés
Idioma
Aparte del árabe, muchos marroquíes hablan el francés. El inglés no es un idioma muy común en Marruecos, aunque por lo general sí se habla en los hoteles y algunos guías.
La cuenta en un restaurante marroquí
Gastos
Para hacer una previsión del coste de un viaje a Marruecos, comparto aquí algunos gastos, así como el gasto total del viaje:
Algunos ejemplos de gastos: (para 4 adultos y un niño de 7 años)
Billetes de tren ida y vuelta Oporto – Casablanca: 1759,99€
Y el gasto total del viaje, incluyendo todo (billetes de avión, comidas, entradas, desplazamientos, cafés, supermercados,…) para 4 adultos y un niño de 7 años, en 8 días, fue un total de 3743,64€, que corresponde a 748,73 € persona.
Fez
Así fue nuestro primer viaje a Marruecos. Y, como es habitual en este blog, si tenéis alguna duda o si queréis dejar algún consejo más, no dudéis en escribir un comentario.
Nesta nova entrada, comparto con vós a nosa viaxe a Marrocos usando o tren como medio de transporte principal. Fixémola catro adultos e un neno de sete anos, e levounos un total de 8 días. Como é habitual neste blogue, ao final poderedes ler unha guía práctica da viaxe con algúns consellos e custe total da viaxe.
Mesquita Hassan II
CASABLANCA
A nosa viaxe comeza e remata en Casablanca, xa que usamos o voo directo ate o aeroporto Mohammed V de Casablanca desde Porto (Portugal). Nesta cidade estivemos un total de dous días e tres noites, suficientes para visitar o entorno da Praza das Nacións Unidas e o Parque da Liga Árabe, así coma a medina e a impresionante Mesquita de Hassan II.
Igrexa do Sacre Coeur de Casablanca
Casablanca é a cidade máis grande do país, e aínda que moi caótica, ben merece un mínimo de dous días para pasear por todos estes lugares.
Torre de Hassan, Rabat
RABAT
A pouco máis dunha hora en tren desde Casablanca, en Rabat, capital administrativa de Marrocos, cómpre deterse outro par de xornadas. Tres cousas considero imprescindibles nesta cidade aparte da súa medina e a zona administrativa, en torno á Avenida de Mohammed V.
Avenida de Mohammed V, Rabat
A primeira é o sitio arqueolóxico de Chellah, unha antiga cidadela con ruinas romanas.
Chellah, Rabat
A segunda, o Mausoleo de Mohammed V e a Torre de Hassan. Por último, xa á beira do mar, a Casba (Kasbah), que é a vella cidade fortificada.
Ruínas de Volubilis
MEKNÉS, VOLUBILIS E MULAY IDRÍS
Deixamos a costa para adentrarnos case 200km cara o interior de Marrocos, que en tren son algo menos de tres horas. Decidimos aloxarnos en Meknés para así facer nun día unha visita a Volubilis e Mulay Idrís, e adicar outro para ir a Fez.
Mosaico en Volubilis
Nas ruinas romanas de Volubilis, imprescindibles nunha viaxe polo norte de Marrocos, podemos ver frescos, templos e termas típicos da civilización romana.
Mulay Idris
Ao carón destas ruínas, está a cidade sagrada de Mulay Idrís, onde recomendo un guía para non perderse por ela.
Mausoleo do Mulay Ismail
Despois de visitar Volubilis e Mulay Idrís, xa na cidade de Meknés, non podemos deixar de ver o Mausoleo do Mulay Ismail, así como as portas da cidade, a Praza de El Hedime e, como non, a medina.
Palacio Real de Fez
FEZ
Fez é outra das cidades imprescindibles de Marrocos. Moito máis chea de turistas que Meknés, encóntrase a uns 60 km dela, e se chega en aproximadamente unha hora tanto en tren como en taxi colectivo.
Curtidurías artesais de Fez
Aínda que son ben coñecidos a súa medina ou o Palacio Real, o que máis me chamou a atención de Fez son as antigas curtidurías artesanais, aínda en uso. Están na parte alta da medina e, para chegar a un lugar onde poder ter unha boa panorámica delas, é boa idea buscar un guía.
Paisaxe do interior de Marrocos desde o tren
GUÍA PRÁCTICA
Desprazamentos
Para movernos entre as cidades usamos o tren, excepto o traxecto de ida desde Fez a Meknés, que fomos nun taxi colectivo. A experiencia viaxando en tren por Marrocos foi moi boa, xa que son bastante rápidos, cómodos e puntuais.
Tren de Marrocos
Entre cidades a outra opción son os taxis colectivos, que poden resultar máis baratos co tren, aínda que hai que ir preparados para unha viaxe onde as normas de circulación son ás veces inexistentes. Para facer unha comparación, ir de Meknés a Fez en taxi colectivo costounos 150 dihams, e a volta en tren 165 dihams.
Petit taxi
Para moverse nas cidades o mellor é o grand taxi (ate 6 prazas) ou o petit taxi (máis económicos, ate tres prazas). Sempre se debe tratar o prezo antes de subir ao taxi. Para ir desde o aeroporto de Casablanca á cidade pódese usar o tren ou un taxi. Polo xeral, neste caso recomendo o taxi, xa que custa máis o menos o mesmo, é algo máis rápido, e xa te pode levar directo ao hotel.
Hotel en Marrocos
Aloxamentos
Hai aloxamentos de todo tipo e custe e Marrocos. Desde hoteis de luxo a Riads (casas tradicionais).
Riad Mogador, Meknes
A modo de exemplo, comparto aquí nos que estivemos e o custe total. (para 4 adultos e 1 neno de 7 anos)
Hotel les Saisons (Casablanca): 1 noite con almorzo 125,41€.
Hotel Prince de París (Casablanca): 1 noite con almorzo 145€
Apartamento Stay Here Hassan (Rabat): 2 noites 284€
Riad Mogador (Meknés): 3 noites con almorzo 336€
Diwan Casablanca Hotel and Spa (Casablanca): 1 noite con almorzo 95,69€
Comida marroquí
Comidas
A comida marroquí é unha experiencia máis da viaxe. Aínda que ás veces poden ter demasiadas especias para os que non estamos acostumados, os sabores son espectaculares.
Comida marroquí
Pratos como talline ou pastilla son imprescindibles probalos. Tamén o couscous (que tradicionalmente se cociña ós venres), as frituras e os doces. Ademais, os prezos son moi baixos, xa que polo xeral as comidas non soen superar os 10€ persoa.
Guías
Nos zocos de algunhas cidades como Fez (para visitar as cutidurías) ou Mulay Idris, convén ir cun guía para non perderse. Nestes lugares, o máis normal é estar sen sinal de GPS debido ás rúas estreitas, polo que o guía pode levarnos dunha forma rápida a onde queremos ir. Ás veces pode facer paradas nalgunhas determinadas tendas onde tentarán vendernos algo, mais con dicirlle de evitar estas compras é suficiente.
Panel en árabe e francés
Idioma
Aparte do árabe, moitos marroquís falan o francés. O inglés non é un idioma moi común en Marrocos, aínda que polo xeral si se fala nos hoteis e algúns guías.
A conta nun restaurante marroquí
Gastos
Para facer unha previsión do custe dunha viaxe á Marrocos, comparto aquí algúns gastos, así como o gasto total da viaxe:
Algúns exemplos de gastos: (para 4 adultos e un neno de 7 anos)
Billetes de tren ida e volta Porto – Casablanca: 1759,99€
E o gasto total da viaxe, incluíndo todo (billetes de avión, comidas, entradas, desprazamentos, cafés, supermercados,…) para 4 adultos e un neno de 7 anos, en 8 días, foi un total de 3743,64€, que corresponde a 748,73 € persoa.
Fez
Así foi a nosa primeira viaxe a Marrocos. E, como é habitual neste blogue, se tedes algunha dúbida ou se queredes deixar algún consello máis, non dubidedes en escribir un comentario.
Blog de viajes
Usamos cookies para asegurar que te damos la mejor experiencia en nuestra web. Si continúas usando este sitio, asumiremos que estás de acuerdo con ello.
Puedes revocar tu consentimiento en cualquier momento usando el botón de revocación del consentimiento.